«Ο τοίχος που χάνεται» κόντρα … στις αποστάσεις του κορωνοϊού

«Ο τοίχος που χάνεται» είναι ένα εγχείρημα του Goethe-Institut, που χρηματοδοτείται από ειδικά κονδύλια του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εξωτερικών για τη γερμανική Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ το 2020.

Από το Βίλνιους ως το Μπέλφαστ κι από τη Θεσσαλονίκη ως τη Μαδρίτη εκτείνονται οι πόλεις όπου από το καλοκαίρι του 2020 θα ανεγερθούν οι διαδραστικές εγκαταστάσεις με μορφή τοίχου στον δημόσιο χώρο, οι οποίες θα τιμούν και θα υπενθυμίζουν τη γλωσσική και πνευματική ποικιλομορφία της Ευρώπης.
Στη Θεσσαλονίκη η δράση θα λάβει χώρα από τις 25 έως τις 27 Σεπτεμβρίου (Παρασκευή και Σάββατο 10.00 με 22.00 και Κυριακή 11.00 με 19.00) στην Α’ Προβλήτα του Λιμανιού.
Τη βάση αυτών των θεαματικών γλυπτών θα αποτελέσουν αποφθέγματα από τον ευρωπαϊκό υψηλό και σύγχρονο ποπ πολιτισμό, που συγκεντρώθηκαν στο πλαίσιο ενός πανευρωπαϊκού διαγωνισμού που έγινε τον χειμώνα του 2020. Χαραγμένα πάνω σε ξύλινα τουβλάκια θα τοποθετηθούν στη συνέχεια σε μια εγκατάσταση-τοίχο. Το κοινό θα μπορεί να «παίξει» με τα τουβλάκια και φεύγοντας να πάρει μαζί του όποιο ρητό του αρέσει περισσότερο.

Σε μια περίοδο κατά την οποία τα κλειστά σύνορα και τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης δημιουργούν ένα αίσθημα απομόνωσης, «Ο τοίχος που χάνεται» γίνεται μια ευκαιρία για τους πολίτες της Ευρώπης να μοιραστούν και να ανταλλάξουν ιδέες για το μέλλον μιας ενωμένης ηπείρου.

Σημείωση: Κατά την εκδήλωση θα τηρηθούν τα μέτρα ασφαλείας και προστασίας της υγείας.

Η διαδραστική εγκατάσταση «Ο τοίχος που χάνεται» ανάγεται σε μια πρωτότυπη ιδέα της Maria Yablonina, η οποία αναπτύχθηκε στο πλαίσιο εργαστηρίου που διηύθυνε ο αρχιτέκτονας και μηχανικός Werner Sobek έπειτα από πρωτοβουλία του Goethe-Insitut. Η εγκατάσταση αποτελείται από έναν σκελετό από πλεξιγκλάς, στον οποίο τοποθετούνται περίπου 6.000 ξύλινα τουβλάκια με αποφθέγματα. Με αφορμή τη γερμανική Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, η εγκατάσταση θα παρουσιαστεί σε δέκα ευρωπαϊκές χώρες. Μετά την αποκάλυψη της εγκατάστασης, καθένας μπορεί να πάρει μαζί του τουβλάκια με αποφθέγματα. Στο τέλος, μένει μόνο το διάφανο πλέγμα από πλεξιγκλάς, στο οποίο βρίσκονταν τα τουβλάκια με τις ρήσεις: ο τοίχος έχει χαθεί.

 

Παράλληλες Δράσεις

Phrases / Εξερευνωντας και μεταλλασσοντας τη μουσικοτητα της φωνης

25 & 26 Σεπτεμβρίου 2020
10:00 – 22:00

27 Σεπτεμβρίου 2020
11.00 – 19.00

Η γλώσσα, το νόημα, η χώρα και ο χρόνος προέλευσης των κειμένων που φέρουν τόσα πολλά ιστορικά και φιλοσοφικά ίχνη, επανεξετάζονται και επανακατηγοριοποιούνται με βάση τα ηχητικά τους χαρακτηριστικά, παραθέτοντας διαφορετικές οπτικές και εναλλακτικές ερμηνείες. Με αφετηρία τις ηχογραφήσεις διαχρονικών φράσεων, την επεξεργασία αυτών και τον εμπλουτισμό τους με διάφορες άλλες ηχητικές πηγές δημιουργείται μια χωρική-ηχητική εγκατάσταση, προσθέτοντας μία ακόμα διάσταση στην αλληλεπίδραση κοινού – τοίχου, υπό τη γενική επιμέλεια των Eventless Plot.

Οι Eventless Plot συνθέτουν σύγχρονη και ηλεκτροακουστική μουσική τα τελευταία 20 χρόνια. Χρησιμοποιούν συμβατικά ή μη φυσικά όργανα, διάφορες αναλογικές πηγές, αντικείμενα και μικρόφωνα καθώς και τα δικά τους ψηφιακά προγράμματα (Max/MSP). Η δουλειά τους αποτυπώνεται σε live performances, ηχητικές εγκαταστάσεις και κυκλοφορίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

www.eventlessplot.com

Σύνθεση & Ηχογράφηση –  Eventless Plot

Βασίλης Λιόλιος – μαγνητοταινία, αντικείμενα, analog modular synth
Άρης Γκιάτας – πιάνο
Γιάννης Τσιρίκογλου – electronics Max/MSP (επεξεργασία φωνών)

Φωνές: Andrius Arutiunian, Marie Guilleray, Marianna Maruyama, Βασίλης Λιόλιος, Σοφία Σιδηροπούλου

“Such a relief, to have a language with the right words in it!”
(“Τοση ανακουφιση, να εχεις μια γλωσσα με τις σωστες λεξεις!”)

27 Σεπτεμβρίου 2020
11:00 – 19:00

Ο τίτλος της δράσης αποτελεί απόσπασμα από το μυθιστόρημα Native Tongue της συγγραφέως επιστημονικής φαντασίας και γλωσσολόγου Suzette Haden Elgin και μας προτρέπει  να αναλογιστούμε τον δυνητικά ενωτικό/διχαστικό ρόλο της γλώσσας.
Με βάση αυτή την ιδέα, ο άδειος πλέον σκελετός του τοίχου θα παραμείνει στο χώρο του λιμανιού την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2020 για να αποτυπώσουμε λέξεις που έχουμε και λέξεις που χρειαζόμαστε με γνώμονα μία ενωμένη πολυπολιτισμική κοινωνία. Οι επισκέπτες του λιμανιού θα μπορούν να καθίσουν σε τραπέζια διαλόγου και δημιουργίας, στημένα περιμετρικά του τοίχου, να μοιραστούν τις σκέψεις τους και να συνεργαστούν για να δημιουργήσουν εφήμερα συλλογικά μωσαϊκά με λέξεις και εικόνες, τα οποία θα μεταφέρουν στον τοίχο, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την γλωσσική και πολιτισμική ποικιλομορφία της Θεσσαλονίκης.
Επιμέλεια-συντονισμός: Βίκη Ζιώγα

Η Βίκη Ζιώγα ζει κι εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Η πρακτική της κινείται στα όρια της τέχνης και της παιδαγωγικής, δημιουργώντας πλαίσια για συλλογικές εξερευνήσεις. Είναι απόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος Education in Art του Piet Zwart Institute, Rotterdam (2018). Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζουν σε ιδέες για την μεταμόρφωση της ακρόασης και των κοινωνικών όρων ακουστότητας, καθώς και σε ριζοσπαστικές μορφές οργάνωσης της μάθησης και δημιουργίας.

www.vikizioga.com

Σημείωση: Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με όλες τις οδηγίες τήρησης της δημόσιας ασφάλειας και υγείας των επισκεπτών.

Το πρόγραμμα «Ο τοίχος που χάνεται» είναι ένα εγχείρημα του Goethe-Institut, που χρηματοδοτείται από ειδικά κονδύλια του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εξωτερικών για τη γερμανική Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ το 2020 και υποστηρίζεται από το MOMus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών και τον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης.

Με την υποστρήριξη των –

 

No Comments Yet

Comments are closed