Μια «υπεράσπιση» των υποψηφίων συμβούλων

Θα υπερασπιστώ τους υποψηφίους. Κυκλοφορούν πολλά σκίτσα και ανέκδοτα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τον μεγάλο αριθμό των υποψηφίων ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών του Μαΐου. Δεν μπορεί, αν δεν είστε οι ίδιοι όλοι θα έχετε κάποιον από το στενό οικογενειακό, φιλικό ή επαγγελματικό σας περιβάλλον που είναι υποψήφιος και με τον έναν ή άλλο τρόπο θέλει να γνωστοποιήσει την παρουσία και την υποψηφιότητά του.

Ο μεγάλος αριθμός των υποψηφίων δημιουργεί βεβαίως μια «επίθεση» πληροφόρησης που εν τέλει δεν αφήνει και τίποτα πίσω της. Είναι τόσο μεγάλος ο όγκος των πληροφοριών και της ενημέρωσης, τόσα πολλά τα ονόματα, που είναι πραγματικά δύσκολο για τον καθένα να συγκρατήσει ονόματα, συνδυασμούς, συνθήματα, υποψηφιότητες.

Καταλαβαίνω πως όταν ξαφνικά δέχεσαι αυτήν την «επίθεση» υπάρχουν στιγμές που είναι ενοχλητικό. Για σκεφτείτε παλαιότερα που αυτή η επικοινωνία γίνονταν με έντυπα και γέμιζαν τα γραμματοκιβώτια από φυλλάδια. Τώρα, στο κάτω-κάτω, όποιος δεν θέλει, δεν κάνει «αποδοχή».

Δεν μ’ αρέσει όμως που κάποιοι λοιδορούν και απαξιώνουν τους υποψηφίους. Για μένα είναι υγιές που τόσοι άνθρωποι, και πολλοί νέα πρόσωπα, θέλουν να ασχοληθούν με την αυτοδιοίκηση και συμμετέχουν στα κοινά.

Και απολύτως φυσιολογικό να προσπαθούν να βρουν τρόπο και χώρο να κάνουν γνωστή την υποψηφιότητά τους ή κάποιες προτάσεις τους. Και βλέπω και πολλά άξια πρόσωπα, με σημαντικά βιογραφικά, σπουδές, επιτυχημένη επαγγελματική πορεία.

Δεν με ενοχλεί λοιπόν ούτε όταν κάποιος υποψήφιος μου απευθύνει πρόσκληση φιλίας στα social media, ούτε όταν ζητάει να γνωριστούμε ή συζητήσουμε. Αφενός έχω γνωρίσει ενδιαφέροντα πρόσωπα με διάθεση πραγματικής προσφοράς και έναν άλλον ρομαντισμό που δεν είναι συνήθης στην πολιτική. Αφετέρου έχω ακούσει και ενδιαφέρουσες ιδέες και προτάσεις.

Και δεν με ενοχλεί όχι διότι αυτό είναι το επάγγελμά μου. Αλλά διότι η συμμετοχή είναι ο πυρήνας της Δημοκρατίας.

 

 

 

No Comments Yet

Comments are closed