Μία απάντηση για τη… «Σκοταδιστική Θεσσαλονίκη»

Προχτές ένα 20χρονο παλικάρι βούτηξε στο Θερμαϊκό, στην παλιά παραλία για να σώσει έναν 80χρονο, που έπεσε –άγνωστο πως- στη θάλασσα. Λίγες ώρες αργότερα ένας άστεγος πήρε στο κυνήγι δύο διαρρήκτες μίας καφετέριας, στην οποία είχε βρει καταφύγιο…

Δύο πανέμορφες ειδήσεις, απ’ αυτές που αληθινά τρελαίνεσαι να μεταδίδεις… Αλλά στ’ αλήθεια: υπάρχει κανένας Θεσσαλονικιός που θα δεχόταν συγχαρητήρια επειδή στην πόλη του σημειώθηκαν αυτά τα δύο μεμονωμένα περιστατικά; Θα μπορούσε κανείς με σοβαρότητα να σχολιάσει ότι για τις δύο υπέροχες πράξεις των δύο Θεσσαλονικιών ευθύνεται το… κλίμα που υπάρχει στην πόλη, η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα της Θεσσαλονίκης, η παράδοση πάνω στην φιλανθρωπία που τρέφει γενιές και γενιές πολιτών της ή το ιδιαίτερο ιστορικό βάρος ανάλογων ανδραγαθημάτων του παρελθόντος; Αστεία πράγματα…

Όπως λοιπόν κανείς από εμάς δεν θα δεχόταν συγχαρητήρια για τις δύο αυτές υποθέσεις έτσι και κανείς από εμάς δε θα δεχόταν ποτέ να απολογηθεί για τους 4-5 αισχρούς τραμπούκους που προπηλάκισαν τον Γιάννη Μπουτάρη. Η διευκρίνιση είναι αναγκαία, καθώς έχουν ξεπηδήσει και πάλι δεκάδες φωνές που αποδίδουν τον προπηλακισμό σε ένα παράξενο κουσούρι της πόλης…

Η Θεσσαλονίκη, η βαθιά Θεσσαλονίκη δεν είναι απλώς συντηρητική. Είναι σκοτεινή, γράφει ο (αγαπημένος μου) Νίκος Μαραντζίδης στο protagon.gr.

Πρέπει να ντρεπόμαστε όλοι οι Βορειοελλαδίτες για την κατάντια της συμπρωτεύουσας μας, προσθέτει στο δικό του άρθρο ο (άλλος αγαπημένος μου) Πάσχος Μανδραβέλης  στην «Καθημερινή». Ο ίδιος ο Μπουτάρης μιλά με τα χειρότερα λόγια για την πόλη του θεωρώντας ότι ο προπηλακισμός του αποδεικνύει ότι η πόλη ακολουθεί την μαύρη κληρονομιά που της άφησε ο Γκοτζαμάνης και η εποχή της καρφίτσας…

Ακόμη πιο τραχύς ο Βερναρδάκης του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης; «Εδώ επωάζεται το φασιστικό τέρας, που κρύβεται πίσω από μάσκες, άλλοτε πίσω από του ποντιακού ελληνισμού, του μακεδονικού, των ποδοσφαιρικών ομάδων, άλλων ομοφοβικών ή τέτοιων εκδηλώσεων, άλλοτε πίσω από την εκκλησία» λέει.

Στην κομματική γραμμή και η Ρία Καλφακάκου: Ένα μέρος της ευθύνης για την επίθεση κατά του Γιάννη Μπουτάρη την έχουν όσοι στήριξαν τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία, τονίζει στην συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου

Και καλά ο Μπουτάρης και οι πολιτικοί! Το περιμένει κανείς από δαύτους γιατί έτσι θεωρούν ότι εξυπηρετούν καλύτερα τα προσωπικά, πολιτικά ή κομματικά τους συμφέροντα. Άλλωστε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης δεν το κρύβει: μοιάζει διαρκώς να έρχεται μπροστά μας και να μας κουνάει το δάχτυλο μπροστά στη μούρη μας: «ή θα έρθετε μαζί μου ή μ’ αυτούς που με δέρνουν. Εάν δεν έρχεστε κοντά μου πηγαίνετε με όσους με προπηλάκισαν», μοιάζει να μας λέει.

«Καλώ τα πολιτικά κόμματα να ενωθούν στο αυτονόητο. Στην καταδίκη της βίας, στον αγώνα για την επιβίωση του δημοκρατικού διαλόγου και της συνεννόησης. Για να μετρηθούμε πόσοι είμαστε υπέρ του διαλόγου και των κανόνων και πόσοι υπέρ της ζούγκλας και της βίας. Μόνο όταν φανεί ότι οι τραμπούκοι κάθε είδους είναι ισχνή μειοψηφία, τότε μόνο θα λουφάξουν», είπε χαρακτηριστικά βάζοντας ξεκάθαρα το δίλημμα, χαράσσοντας το χαντάκι ανάμεσα στους καλούς και τους κακούς, καλώντας μας πιεστικά να διαλέξουμε πλευρά… Και φυσικά ο ίδιος προβάλει ως ο εγγυητής αυτής της εξυγίανσης. Μας περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα και εμφανίζεται ως ο μοναδικός μαχητής του φωτός. Έτσι, θα διαγκωνιζόμαστε για το ποιος θα βρεθεί πιο κοντά του γιατί έχουμε ανάγκη να αποτινάξουμε το στίγμα του σκοταδιστή…

Σε ένα ντελίριο αλαζονείας φτάνει στο σημείο να διακηρύττει ότι «Η Δημοκρατία ήρθε για να μείνει στην Θεσσαλονίκη»! Λες κι αυτός την έφερε… Λες και η Θεσσαλονίκης δεν ήταν δημοκρατική πριν τη θητεία του…

Και καλά ο Μπουτάρης και οι πολιτικοί κάνουν την δουλίτσα τους. Δεν θα δειλιάσουν να διχάσουν τον κόσμο για να μαζέψουν μερικά ψηφαλάκια… Τι γίνεται με τους άλλους; Τους σοβαρούς στοχαστές;

Ο Πάσχος Μανδραβέλης, Θεσσαλονικιός στην καταγωγή, έχει σταθεί άπειρες φορές στο πλευρό της πόλης. Ο Νίκος Μαραντζίδης είναι από τους ανθρώπους που στο παρελθόν κατηγορήθηκαν (από το ΚΚΕ) ότι είναι κομμάτια αυτού του μαύρου ακροδεξιού παρελθόντος της Θεσσαλονίκης, επειδή αυτός ηγείται του λεγόμενου «αναθεωρητικού ρεύματος» στην ιστοριογραφία για τον Εμφύλιο Πόλεμο. Ο ίδιος επιπλέον, επειδή ακριβώς διέλυσε όλους τους μύθους της Αριστεράς για τις ευθύνες της, ένιωσε στο πετσί του τον τραμπουκισμό, αφού χτυπήθηκε από νεαρούς και μάλιστα χειρότερα από τον Μπουτάρη…

Επειδή παρακολουθώ και θαυμάζω τους δύο αυτούς opinion leaders ψάχνω με αγωνία να βρω εάν υπάρχει αλήθεια και βάση στους ισχυρισμούς τους για την πόλη μου και τους ανθρώπους της. Και αναρωτιέμαι: αυτοί οι δύο σοβαροί αναλυτές δεν γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένα αντικειμενικό στοιχείο, το παραμικρό ντοκουμέντο που να στοιχειοθετεί για την Θεσσαλονίκη αυτό το μαύρο προφίλ;

Δείτε τα στοιχεία: η Θεσσαλονίκη εξέλεξε δυο φορές τον Μπουτάρη. Οι σκοταδιστές τον έστειλαν στο δημαρχιακό μέγαρο; Η Θεσσαλονίκη επίσης, ακολουθεί πιστά το εθνικό εκλογικό αποτέλεσμα, δηλαδή όποιο κόμμα πρωτεύει στη χώρα, βγαίνει πρώτο και εδώ! Δηλαδή οι σκοταδιστές Θεσσαλονικείς ήταν το 1981 ΠΑΣΟΚ μετά το 2004, παρότι παρέμειναν σκοταδιστές, μεταπήδησαν στη ΝΔ, στην οποία παρέμειναν το 2009 αλλά μετά το 2012, εξίσου σκοταδιστές ψήφισαν δύο φορές ΣΥΡΙΖΑ και «Όχι» στο δημοψήφισμα… Υπάρχει μήπως εδώ κάποια οργάνωση ή κάποιο κόμμα που βρίσκει χώρο να αναπτυχθεί μόνο στη Θεσσαλονίκη λόγω του «ιδιαίτερου κλίματος» αλλά μόνο εδώ και όχι στην υπόλοιπη χώρα; Μήπως ο Ψωμιάδης δεν θα εκλεγόταν οπουδήποτε στην χώρα πολιτευόταν;

Στη Θεσσαλονίκη δολοφονήθηκε ο Λαμπράκης, αλλά όχι ο Ίων Δραγούμης, ούτε ο Παύλος Μπακογιάννης! Ποιο ήταν εκείνο το «ιδιαίτερο κλίμα» που επικρατούσε στην Αθήνα για να κάνει όλες τις εκτελέσεις εκεί η «17 Νοέμβρη» και καμία στη Θεσσαλονίκη; Και ζήτησε ποτέ κανείς από τους Αθηναίους να απολογηθούν ή να αισθανθούν άσχημα για τα μαύρα αυτά γεγονότα;

Επιπλέον, πρόσφατες ειδήσεις αποδεικνύουν ότι όχι μόνο δεν επικυριαρχεί το ακροδεξιό κλίμα στην πόλη, αλλά επιπλέον απλώνεται η αριστερή προπαγάνδα και μάλιστα ανεμπόδιστα… Για παράδειγμα, ξαναγράφτηκε πρόσφατα η ιστορία της πόλης και σύμφωνα με το μνημείο που τοποθετήθηκε στην παραλία, την Θεσσαλονίκη την απελευθέρωσε ο ΕΛΑΣ! Τα αποκαλυπτήρια της μάλιστα έκανε ο (δεξιός) περιφερειάρχης! Στη συνέχεια το όνομα του στρατηγού Χρυσοχόου αποκαθηλώθηκε επειδή η αριστερά τον χαρακτηρίζει συνεργάτη των Γερμανών! Και ο δυστυχής Βιζουκίδης τα ίδια πέρασε, επειδή πρόσωπα της αριστεράς τον χαρακτήρισαν δωσίλογο! Και όπως πολύ καλά γνωρίζει από την ιστορική του έρευνα για τον Εμφύλιο ο Νίκος Μαραντζίδης, η Αριστερά παραδοσιακά έχει ταλέντο στις ταμπέλες…

Άραγε που ήταν το «δεξιό παρακράτος» όταν συνέβαιναν όλα αυτά; Πού εμπόδισε το «ιδιαίτερο αυτό κλίμα» τον (επικριτή) του Μαραντζίδη, Τριαντάφυλλο Μηταφίδη από το να κατεβάσει από το δημαρχιακό μέγαρο τα πορτρέτα των Σερεμέτη και Μερκουρίου;

Πως γίνονται όλα αυτά, αφού, όπως γράφει ο Μαραντζίδης, «η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη στην οποία κάνει ό,τι θέλει το κατηχητικό και οι παρεκκλησιαστικές οργανώσεις. Βρωμοκοπάει ακόμη στρατώνες και χωροφυλακή»;

No Comments Yet

Comments are closed