Το πολιτικό σύστημα σε φάση αναδιάταξης: γιατί το πραγματικό δίλημμα παραμένει Νέα Δημοκρατία ή ΠΑΣΟΚ;

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε μια περίοδο έντονης κινητικότητας. Η φθορά της κυβέρνησης, η κρίση αξιοπιστίας που ακολούθησε την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ και η εμφάνιση νέων πολιτικών σχηματισμών δημιουργούν την εντύπωση μιας μεγάλης αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού.

Ωστόσο, πίσω από τον θόρυβο των δημοσκοπήσεων και τη δημοσιότητα που συνοδεύει κάθε νέο εγχείρημα, αναδεικνύεται μια πιο σύνθετη πραγματικότητα.

Τα νέα πολιτικά σχήματα φαίνεται ότι καταγράφουν σήμερα τη μέγιστη δυναμική τους. Όσο περνά ο χρόνος, αποκαλύπτονται τόσο τα προγραμματικά τους κενά όσο και η αδυναμία τους να παρουσιάσουν ένα αξιόπιστο και ολοκληρωμένο στελεχιακό δυναμικό. Η πολιτική δεν είναι μόνο διαμαρτυρία. Είναι σχέδιο, επεξεργασμένες προτάσεις, θεσμική γνώση και κυρίως άνθρωποι που μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη της διακυβέρνησης.

Η κοινωνική δυσαρέσκεια μπορεί να δημιουργήσει πρόσκαιρα κύματα πολιτικής υποστήριξης. Δεν αρκεί όμως για να οικοδομήσει μια βιώσιμη εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Οι πολίτες ζητούν απαντήσεις για την οικονομία, το ιδιωτικό χρέος, την υγεία, την παιδεία, τη στέγαση, το δημογραφικό και την κλιματική κρίση. Σε αυτά τα ερωτήματα απαιτούνται συγκεκριμένες πολιτικές και όχι γενικές διακηρύξεις.

Την ίδια στιγμή, οι διεργασίες του νέου  κομμάτος του κυρίου Τσίπρα δεν συνιστούν απαραίτητα μια νέα πολιτική πρόταση. Περισσότερο μοιάζουν με μια προσπάθεια ανασύνθεσης δυνάμεων που προέρχονται από τον παλαιό ΣΥΡΙΖΑ, με την προσθήκη προσώπων που συχνά δεν διαθέτουν σαφές ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα. Η ανακύκλωση προσώπων και μηχανισμών δεν αρκεί για να απαντήσει στις νέες ανάγκες της κοινωνίας.

Παράλληλα, πολιτικές πρωτοβουλίες,όπως της κυρίας Καρυστιανού, που κινούνται γύρω από πρόσωπα με έντονη κοινωνική αναγνωρισιμότητα επιχειρούν να εκφράσουν τη λαϊκή αγανάκτηση. Ωστόσο, πολλές από τις θέσεις που αναπτύσσονται σε αυτούς τους χώρους παραπέμπουν σε έναν έντονα συντηρητικό και αντισυστημικό λόγο, ο οποίος δύσκολα μπορεί να αποτελέσει συνεκτική πρόταση διακυβέρνησης για μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το ΠΑΣΟΚ διαθέτει ένα κρίσιμο συγκριτικό πλεονέκτημα. Είναι ένα κόμμα βαθιά ριζωμένο στην ελληνική κοινωνία, με ιστορικές αναφορές αλλά και ανανεωμένο πολιτικό προσωπικό. Διαθέτει επεξεργασμένο πρόγραμμα, στελέχη με γνώση και εμπειρία και κυρίως μια ρεαλιστική πρόταση που μπορεί να βελτιώσει την καθημερινότητα των πολιτών.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, είμαι βέβαιος, ότι οι δημοσκοπήσεις του επόμενου διαστήματος θα συνεχίσουν να παρουσιάζουν ανακατατάξεις. Καθώς θα υποχωρεί η γοητεία του «καινούργιου» και θα εντείνεται η συζήτηση για την κυβερνησιμότητα της χώρας, το πραγματικό πολιτικό δίλημμα θα γίνεται ολοένα και πιο καθαρό: μια τρίτη τετραετία της Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής ως η μόνη αξιόπιστη, προοδευτική και ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Εκεί θα κριθεί τελικά το μέλλον της χώρας. Και εκεί θα κληθούν οι πολίτες να πάρουν τη μεγάλη απόφαση.