της Βαρβάρας Ζούκα
Η επιστολή του δημάρχου Θεσσαλονίκης προς τη διοίκηση της ΔΕΘ-Helexpo για το ζήτημα της ανάπλασης του διεθνούς εκθεσιακού και συνεδριακού κέντρου της Θεσσαλονίκης είναι κάθε άλλο παρά τυπική. Και δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί τυχαία -είτε ως προς τον χρόνο είτε ως προς το περιεχόμενο.
Με τον νέο σχεδιασμό και τον νέο διαγωνισμό να βρίσκονται στην τελική ευθεία, ο Στέλιος Αγγελούδης επιλέγει να καταγράψει θεσμικά, εγγράφως και με απόλυτη σαφήνεια τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ο δήμος Θεσσαλονίκης εξακολουθεί να στηρίζει την ανάπλαση. Δεν αρκείται στις δημόσιες διαβεβαιώσεις. Ζητά ασφαλιστικές δικλείδες. Ζητά δεσμεύσεις, που δεν θα επιδέχονται διαφορετικές ερμηνείες.
Ο δήμαρχος έχει βάλει πλάτη για την υλοποίηση του έργου -και όχι πάντα χωρίς πολιτικό κόστος για τον ίδιο. Σε μια πόλη που ταλαιπωρήθηκε σημαντικά από ματαιώσεις και ανατροπές, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει με καχυποψία τους σχεδιασμούς για τη ΔΕΘ, ο Στέλιος Αγγελούδης επέλεξε τον δύσκολο δρόμο της σύνθεσης και της αναζήτησης της ευρύτερης δυνατής κοινωνικής συναίνεσης.
Υποστήριξε την ανάγκη να προχωρήσει η ανάπλαση, αλλά ταυτόχρονα έθεσε σαφείς κόκκινες γραμμές: μητροπολιτικό πάρκο 120 στρεμμάτων, κατάργηση του real estate με μόνο δύο κτίρια, κατασκευή χιλίων θέσεων υπόγειας στάθμευσης και έναν ανοιχτό δημόσιο χώρο, προσβάσιμο από όλους.
Η χρονική συγκυρία της παρέμβασης έχει ξεχωριστή βαρύτητα. Ο δήμαρχος στην πραγματικότητα στέλνει ένα σαφές μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: το νέο σχέδιο δεν μπορεί να εμφανιστεί με αποκλίσεις από όσα έχουν συμφωνηθεί ούτε μπορεί να αιφνιδιάσει την πόλη την τελευταία στιγμή. Υπό αυτή την έννοια, η επιστολή Αγγελούδη μοιάζει με ένα πρώτο καμπανάκι. Όχι απέναντι στο έργο της ανάπλασης, αλλά απέναντι στην ανάγκη να διασφαλιστεί ότι αυτό θα προχωρήσει με τους όρους πάνω στους οποίους οικοδομήθηκε η εμπιστοσύνη της πόλης.