Τα καμένα και οι «καμένοι»

Δυστυχώς,  η καταστροφή των δασών μας είναι ανυπολογιστη. Οι καμένες εκτάσεις σε Αττική, Εύβοια και Ηλεία προκαλούν δέος.

Οι περιουσίες που έγιναν στάχτη κρύβουν μια δραματική προσωπική ιστορία.
Ας μπούμε στη θέση τους… Μπορεί κάποιος να φανταστεί το σπίτι του να καίγεται;
Ας απάντηση ο καθένας για τον εαυτό του.
Έξω από τον χορό πολλά  τραγούδια  λέγονται. Η σοφή παροιμία αντιπροσωπεύει πολλούς νέους Έλληνες αυτή την εποχή. Αν δεν καεί ο καναπές τους τότε το μεσογειακό ταμπεραμέντο τους, από το μαλακό μαξιλάρι του καναπέ τους κάνει τη διαφορά. Οι εθνικοί κριτές πολλαπλασιάστηκαν και ξαφνικά ορισμένοι εξηγούσαν ποια είναι τα αίτια της μεγάλης καταστροφής και μάλιστα μαθαίναμε online για όλα τα στοιχεία.
Σαφώς, ο κ. Χαρδαλιας θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη όλους αυτούς και να δημιουργήσει μια εθνική ομάδα  πολιτικής προστασίας που ανεξάρτητα από την κρίση υγειονομική, πυρκαγιές κλπ θα μπορεί να βασίζεται τόσο ο ίδιος όσο και όλοι μας, θα κοιμόμαστε ήσυχοι.
Ας ασχοληθούμε με την ρεαλιστική οπτική αυτής της μεγάλης καταστροφής. Από ότι φαίνεται, οι πυρκαγιές βρίσκονται σε ύφεση.
Το τέλος των πυρκαγιών άργησε να έρθει. Τα προβλήματα, τα κενά στην αντιμετώπιση των εξαιρετικά έντονων πυρκαγιών είναι φανερά.
Αυτά,  όμως, κρίνονται μετά το τέλος της κρίσης και όχι κατά τη διάρκεια της.
Τώρα λοιπόν, ήρθε η ώρα. Το πακέτο μέτρων είναι μπροστά  μας και θα κριθεί από το γεγονός πως η στήριξη είναι ουσιαστική ή  όχι.
Το πολιτικό κόστος θα μετρηθεί και το αποτέλεσμα της φθοράς της κυβέρνησης  θα κρίνει πολλά στο άμεσο μέλλον.
Ίδομεν
No Comments Yet

Comments are closed