Η επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση αποτελεί κορυφαία θεσμική ευκαιρία. Μισό αιώνα μετά το 1975, η ανάγκη για ένα “Σύγχρονο Σύνταγμα”, όπως εισηγήθηκε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι πλέον αισθητή, απαιτώντας από το πολιτικό μας σύστημα ωριμότητα και λόγο ουσίας. Σε αυτήν τη διαδικασία δεν χωρούν στείρες αντιπαραθέσεις, ούτε “ξύλινος” αντιπολιτευτικός λόγος άρνησης, που καθιστά όσους τον επιλέγουν ανεπαρκείς απέναντι στην Ελλάδα του αύριο. Με σταθερότητα και υπευθυνότητα, από την πλευρά της ΝΔ, επιδιώκουμε τις ευρύτερες δυνατές συναινέσεις για τολμηρές τομές και καλούμε όλα τα κόμματα να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και της ιστορικής ευθύνης της επόμενης, αναθεωρητικής, Βουλής.
Κεντρική θέση στις προτάσεις μας κατέχει η αναθεώρηση του Άρθρου 16. Αποτελεί πάγια θέση της Νέας Δημοκρατίας και της ΟΝΝΕΔ η άρση του αναχρονιστικού κρατικού μονοπωλίου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ήδη έχει γίνει το πρώτο αποφασιστικό βήμα με την αδειοδότηση παραρτημάτων ξένων ιδρυμάτων. Στόχος μας είναι η πατρίδα μας να καταστεί διεθνούς εμβέλειας εκπαιδευτικός κόμβος, προσφέροντας στους νέους μας επιλογές υψηλού επιπέδου εντός των συνόρων, αναβαθμίζοντας ταυτόχρονα την ποιότητα της ανώτατης εκπαίδευσης συνολικά.
Θεωρώ, επιπλέον, επιβεβλημένη τη μεταρρύθμιση στον τρόπο ανάδειξης της ανώτατης ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Η συμμετοχή των ίδιων των δικαστών στη διαδικασία επιλογής των Προέδρων τους αποτελεί μια ουσιαστική τομή που ενισχύει την αυτονομία της Δικαιοσύνης, διασφαλίζει την αντικειμενικότητα στην ηγεσία της και θωρακίζει τη διάκριση των εξουσιών. Παράλληλα, οφείλουμε να ενισχύσουμε τη διαφάνεια στη Διοίκηση μέσω των ψηφιακών διαδικασιών, αλλά και να θέσουμε τις βάσεις για τη συνταγματική οριοθέτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI), προστατεύοντας με ανθρωποκεντρικό πρόσημο τα δικαιώματα του πολίτη στη νέα ψηφιακή εποχή.
Καθώς η μεγαλύτερη απειλή για την εθνική μας υπόσταση είναι το Δημογραφικό, καταθέτω με σθένος την πρόταση για την επιπλέον συνταγματική θωράκιση των πολύτεκνων και τρίτεκνων οικογενειών, μέσα από μια δυναμική επανερμηνεία του Κοινωνικού Κράτους Δικαίου. Η συνταγματική επιταγή του άρθρου 21 οφείλει να μετεξελιχθεί, ενσωματώνοντας μια ειδική έκφανση της Αρχής της Αναλογικότητας: αυτή δεν πρέπει να εξαντλείται στην ισότητα ενώπιον των δημοσίων βαρών, αλλά να επεκτείνεται και στην αναλογικότητα των κοινωνικών ωφελειών. Η ίση μεταχείριση προϋποθέτει τη λήψη υπόψη των αυξημένων οικογενειακών βαρών· συνεπώς, η ενισχυμένη κρατική στήριξη προς εκείνους που κρατούν ζωντανή την ελπίδα του έθνους δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά συνταγματικά επιβεβλημένη αντιστάθμιση. Αυτή η πολιτική βούληση, που ήδη εκφράζεται από την Κυβέρνησή μας με τα μέτρα στήριξης της οικογένειας αλλά και με την εξομοίωση τρίτεκνων και πολυτέκνων, πρέπει να βρει το οριστικό συνταγματικό της αποτύπωμα, δεσμεύοντας τον κοινό νομοθέτη σε μια διαρκή και κλιμακούμενη προστασία της οικογένειας.
Οι θεσμοί δεν είναι στατικοί,·οφείλουν να εξελίσσονται για να ενισχύουν την εμπιστοσύνη όλων μας στην Πολιτεία. Η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μια ευκαιρία ευθύνης και προοπτικής που οφείλουμε να αξιοποιήσουμε με τόλμη και εθνική συνείδηση.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Πολιτική” στις 02/05/2025