Του Σταύρου Αλχατζίδη
Κάθε συνέδριο του ΠΑΣΟΚ άσχετα αν έχει αλλάξει όνομα ή χρώματα αποτελεί μία ξεχωριστή διαδικασία. Τα συντροφικά μαχαιρώματα, οι γραμμές και η προσπάθεια ελέγχου των συσχετισμών στα κορυφαία όργανα του κινήματος, ήταν και είναι, η απόλυτη ιεροτελεστία για τους συμμετέχοντες.
Οι παλαιότεροι έχουν να θυμούνται πολλές διασκεδαστικές και μη ιστορίες, οι οποίες φυσικά δεν χωράνε όχι σε ένα ρεπορτάζ, αλλά ούτε καν σε ένα βιβλίο. Κάτω από την βαριά αυτή κληρονομία ξεκίνησε και το 4ο Τακτικό Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής.
Κάνοντας μία σύντομη αναδρομή φυσικά κανείς δεν μπορεί να μην σταθεί στο πρώτο συνέδριο του κινήματος. Το ΠΑΣΟΚ είναι ήδη στην εξουσία και τον Μάιο του 1984 πραγματοποιεί το παρθενικό του συνέδριο. Παρουσία του Γιασέρ Αραφάτ και της χήρας του Αλιέντε. Ο Ανδρέας Παπανδρέου μίλησε για τρεις ώρες και στο τέλος επανεξελέγη δια βοής ομόφωνα πρόεδρος του κόμματος.
Σεπτέμβριος 1990. Ο Άκης Τσοχατζόπουλος αναλαμβάνει γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής, θέση που μέχρι τότε δεν υπήρχε. Ο Κώστας Λαλιώτης προειδοποιεί τους αμφισβητίες ότι «δεν θα γίνουμε πατροκτόνοι». Αναφορά που είχε να κάνει με την αμφισβήτηση του Αντρέα Παπανδρέου μετά τα όσα προηγήθηκαν και την παραπομπή του στο ειδικό δικαστήριο.
«Το ΠΑΣΟΚ δεν κληρονομείται, δεν χαρίζεται και δεν τεμαχίζεται σε τιμάρια». Η ιστορική φράση του Ανδρέα προς τους επίδοξους αρχηγούς στο συνέδριο του 1994, που ήταν και το τελευταίο, στο οποίο παρέστη ο ιδρυτής του.
Χωρίς τον Αντρέα
Δύο χρόνια μετά το πλέον επεισοδιακό συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Δίχως Παπαντρέου, αλλά με ατμόσφαιρα γηπέδου. Ο Κώστας Σημίτης θα εκλεγεί πρόεδρος του κινήματος, όμως η σκληρή και εκτός ορίων αντιπαράθεση του με τον Άκη Τσοχατζόπουλο, θα μείνει στην ιστορία. Πάθη και κυριολεκτικά μίση, που είναι άγνωστο αν κάποια από αυτά, παρά το πέρασμα του χρόνου, έχουν σβήσει. Αν πάντως αναζητούσε κανείς το πρόσωπο κλειδί της συγκεκριμένης διαδικασίας θα μπορούσε να πει άνετα Θόδωρος Τσουκάτος. Ο «στρατηγός» του Κώστα Σημίτη κατόρθωσε να κερδίσει το συνέδριο αν και υπήρχε η παντοκρατορία του Άκη Τσοχατζόπουλου. Για το πως άλλαξε το κλίμα θα μπορούσαμε να πούμε πολλά. Ωστόσο θα περιοριστούμε στην φράση που μας είπε ένας άνθρωπος που τα έζησε από μέσα: ” Ο Σημίτης έκανε δουλειά για να κερδίσει και ο Άκης δεν ήξερε ότι έχανε”.
Το συνέδριο του Μαρτίου του 2005 θα μείνει στην ιστορία για την σκούπα που πήρε ο νεοκλεγείς πρόεδρος του Γιώργος Παπανδρέου, που μαζί με άλλους εθελοντές καθάρισαν τον χώρο που πραγματοποιήθηκε. Στο συνέδριο του 2013 ο 34χρονος τότε Νίκος Ανδρουλάκης θα είναι ο νέος γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής.
Τέλος ιστορικό και το συνέδριο του Ιουνίου του 2015. Το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά θα εκλέξει γυναίκα πρόεδρο. Πρόκειται φυσικά για την αείμνηστη Φώφη Γεννηματά που παρέλαβε ένα κόμμα βαριά τραυματισμένο και μερικά χρόνια αργότερα κατόρθωσε να το φέρει ξανά στα πόδια του.
Το σήμερα
Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ γίνεται κάτω από έντονο κλίμα αντιπαραθέσεων. Η βελόνα παραμένει ακούνητη και όπως είναι φυσικό αυτό δημιουργεί γκρίνιες. Παρά τις όποιες προσπάθειες το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι και όταν το κάνει, είναι απλά και μόνο για να ξεπεράσει την Πλεύση Ελευθερίας, δίχως όμως να διαθέτει κυβερνητική δυναμική.
Παράλληλα υπάρχει και το ζήτημα της συνεργασιών. Η πλευρά Δούκα, αλλά και Γερουλάνου θέλει να αποκλειστεί κάθε πιθανότητα συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία. Κοντά στις απόψεις τους είναι και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης.
Απέναντι σε αυτά ο Νίκος Ανδρουλάκης θα αντιπαραθέσει την ενοποίηση του ΠΑΣΟΚ καταργώντας τον σημερινό πολυκομματικό του χαρακτήρα ( συμμετέχουν η ΕΔΕΜ και το ΚΙΔΗΣΟ). Στόχος το κόμμα να δικαιούται το μπόνους των 50 εδρών, αν έρθει πρώτο στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Σαφής η στόχευση να φανεί πως το κόμμα στοχεύει στο να κερδίσει τις επόμενες εκλογές, έστω και “με μία ψήφο διαφορά”, όπως λέει ο πρόεδρος του. Αλλαγές επίσης αναμένεται να γίνουν και στα όργανα με κυριότερη τη δημιουργία περιφερειακών συμβουλίων.