Το στοίχημα του Κυριάκου Μητσοτάκη

Όπως δείχνουν πλέον όλες οι μετρήσεις της κοινής γνώμης, προεξοφλείται η άνετη νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε και αυτές αν λάβουν χώρα. Το αναπόδραστο της εξέλιξης αυτής οφείλεται στη δυναμική που έχει αναπτύξει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στο σταθερό έως διευρυνόμενο προβάδισμά του σε όλες τις δημοσκοπήσεις αλλά και η αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να σχεδιάσει και να υλοποιήσει μία στρατηγική, καθώς όλες οι πρωτοβουλίες του πλέον δεν παράγουν θετικά για αυτόν και την κυβέρνηση αποτελέσματα. Όποιο σχέδιο και όποια πολιτική και να ξεδιπλώσει το κυβερνητικό κόμμα δεν φαίνεται ικανή να αναστρέψει το πολιτικό κλίμα καθώς η οικονομία παραμένει σχεδόν στάσιμη και οι μειώσεις μισθών, συντάξεων και εισοδήματος επιδρούν άμεσα στο εκλογικό σώμα.

Από την άλλη πλευρά ο Κυριάκος Μητσοτάκης ηγείται του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης χωρίς να μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι διαμόρφωσε ένα σκηνικό ιδεολογικής και πολιτικής ηγεμονίας, παρά το προαναφερθέν δημοσκοπικό προβάδισμα. Πέτυχε όμως μέχρι στιγμής να αποτρέψει φυγόκεντρες δυνάμεις από τη Νέα Δημοκρατία και να κρατήσει το χώρο της Δεξιάς/Κεντροδεξιάς σχετικά συμπαγή. Τα κομματίδια που καθημερινά ιδρύονται «στα δεξιά του» είναι ασήμαντες έως αστείες περιπτώσεις.

Στο σημείο αυτό ξεκινά όμως ο προβληματισμός. Η τακτική αυτή επιτυχία του Κυριάκου Μητσοτάκη να κρατήσει συμπαγή το χώρο του θα έχει ή όχι επιπτώσεις στη μελλοντική του διακυβέρνηση; Φαίνεται πως ο ίδιος, σε σειρά θεμάτων, σύρθηκε σε επιλογές που μάλλον ατομικά ούτε ο ίδιος πίστευε. Οδήγησε τη Νέα Δημοκρατία κάπως πιο δεξιά, μετά από εισηγήσεις, για πλείστα όσα θέματα με αποκορύφωμα το ονοματολογικό της πΓΔΜ.  Απέτρεψε εν τη γεννέσει τους πολλές κινήσεις που θα διεμβόλιζαν το δικό του προνομιακό ακροατήριο και συνολικά προσέδωσε στο κόμμα του μία πιο συντηρητική απόχρωση.  Το ερώτημα που γεννάται είναι αν αυτή η πολιτική στροφή θα επηρεάσει και πόσο το κυβερνητικό πρόγραμμα.

Εξηγούμαι. Σε ένα πρώτο επίπεδο υπάρχει το άμεσο ερώτημα. Τι θα πράξει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εάν τηρηθεί η συμφωνία από την πΓΔΜ και θα κληθεί να την υπερψηφίσει στο ελληνικό κοινοβούλιο; Αντίστοιχα, εάν επανέλθουν διάφορα κοινωνικά ζητήματα δικαιωμάτων ή ρυθμίσεις για το προσφυγικό/μεταμαστευτικό ζήτημα πως θα ενεργήσει; Θα κινηθεί με βάση την προσωπική ηθική και συνείδηση του αρχηγού της και πρωθυπουργού ή θα προσπαθήσει να συγκεράσει αντιτιθλεμενες οπτικές για κάθε ένα ζήτημα που θα προκύπτει;

Το βασικότερο όμως διακύβευμα είναι το εξής. Θα προσπαθήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης να μετατοπίσει τις κοινωνικές και πολιτικές αντιλήψεις προς μία κατεύθυνση πιο φιλελεύθερη, πιο μεταρρυθμιστική, λιγότερο κρατικιστική τη στιγμή της εκλογικής του κυριαρχίας ή η τελευταία θα γίνει αυτοσκοπός; Θα αξιοποιήσει τη μάλλον ευρεία εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας ώστε να μεταβάλει παγιωμένες αντιλήψεις δεκαετιών τη στιγμή που τραντάζονται συθέμελα από τη διαχειριστική ανικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ ή θα τις επαναθεμελιώσει επαναφέροντας στη διακυβέρνηση του τόπου ένα συντηρητικό κρατικιστικό κόμμα όπως ήταν (και εν πολλοίς παραμένει) η Νέα Δημοκρατία 1995 -2009;

Ο τακτικός σχεδιασμός ενός κόμματος εξουσίας αποβλέπει στην εκλογική νίκη με τη στενή έννοια. Ο στρατηγικός σχεδιασμός όμως ενός πολιτικού χώρου, μίας παράταξης και ενός ηγέτη που φιλοδοξεί να αλλάξει τα πράγματα, αποβλέπει στην πολιτική ηγεμονία. Αποβλέπει σε μεταβολή και μεταστροφή συνειδήσεων, σε αλλαγή παραδείγματος, σε διάχυση νέων ιδεών, αλλαγή νοοτροπίας και επικράτηση της δικής του ιδεολογίας – τουλάχιστον στα βασικά.

Οπότε έχουμε το εξής παράδοξο. Προηγείται η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης αλλά δεν βλέπει κανείς τις προϋποθέσεις της ιδεολογικής και πολιτικής ηγεμονίας.

Υστερεί σε πολλά με βασικότερη την απουσία στελεχών που ιδεατά θα μπορούσαν να προπαγανδίσουν αυτή τη νέα πραγματικότητα. Με ποιους θα κυβερνήσει; Με τους παλιούς που ξέρουμε ή με νέους που δεν τους έχουμε δει; Οι νέοι υπάρχουν και αν ναι γιατί δεν εμφανίζονται; Συνολικά η Νέα Δημοκρατία έχει εκείνες τις εσωτερικές δυνάμεις και τη συνοχή να μετεξελιχθεί σε κόμμα που χρειάζεται η Ελλάδα ή «με μία από τα ίδια» θα ράψουν υπουργικά κοστούμια άνθρωποι που δεν κάνουν για τη δουλειά;

Διότι ας μη γελιόμαστε, η δουλειά που απαιτείται για να ορθοποδήσει η χώρα είναι κολοσσιαία και η Νέα Δημοκρατία φαντάζει ακόμα μικρή.

No Comments Yet

Comments are closed