«Το πηγάδι της υποκρισίας του ΣΥΡΙΖΑ δεν εχει πάτο»

Είναι να απορεί κανείς τι άλλο θα σκεφτούν στον ΣΥΡΙΖΑ στην απέλπιδα προσπάθειά τους να επιτείνουν τη συνεχή ένταση και να πεζοδρομοποιήσουν την πολιτική ζωή του τόπου. Κατάφεραν να δώσουν άλλο νόημα στη φράση «εργαλειοποίηση του βούρκου». Εκεί δηλαδή που πιστεύεις πως δεν υπάρχει πιο χαμηλά, στη ριζοσπαστική Αριστερά έρχονται να σε διαψεύσουν αποδεικνύοντας πως το πηγάδι της υποκρισίας τους δεν έχει πάτο.

Οι άνθρωποι που από τις αρχές Φεβρουαρίου μέχρι σήμερα συνδιοργάνωσαν, υποστήριξαν, προσκάλεσαν και συμμετείχαν σε περισσότερες από 151 πορείες,  οι άνθρωποι που στοιχήθηκαν πίσω από πανό τα οποία έγραφαν  «γεννήθηκα 17 Νοέμβρη», οι άνθρωποι που «πονάνε» επιλεκτικά, ψέγουν ένα μέλος της Κυβέρνησης γιατί παρέστη σε ένα Θείο μυστήριο. Αιδώς Αργείοι…

Η κατηφόρα που έχουν επιλέξει ως πολιτική πλατφόρμα τους οδηγεί στην παράκρουση. Αναζητούν μανιωδώς αφορμές και εξιλαστήρια θύματα, αδυνατώντας να οικοδομήσουν μια γόνιμη αντιπολίτευση όπως επιτάσσει ο θεσμικός τους ρόλος. Κάνουν την τρίχα τριχιά θυμίζοντας τον… πνιγμένο που για να σωθεί πιάνεται από τα μαλλιά του και επιχειρούν να σηκώσουν επικοινωνιακή… σκόνη από το τίποτα για το… τίποτα, επιδιώκοντας με το θόρυβο που θα προκαλέσουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να κρύψουν τις αδυναμίες και τη γύμνια τους.

Στην προκειμένη περίπτωση το θέμα δεν είναι ποιος ρίχνει το γάντι και ποιος το σηκώνει, αλλά ποιος κοροϊδεύει ποιόν. Και ως εκ τούτου είναι οξύμωρο εκείνοι που με εγκληματική ανευθυνότητα το πρωί ξεσηκώνουν τον κόσμο να ξεχυθεί στους δρόμους για να διαδηλώσει, υποσκάπτοντας τις άμυνες της κοινωνίας απέναντι στην πανδημία και αδιαφορώντας για τη διασπορά του επικίνδυνου ιού, το απόγευμα της ίδιας ημέρας να  διαμαρτύρονται για τις συνέπειές της.

Θέτοντας, λοιπόν, το θέμα στην πραγματική του διάσταση, εδώ δεν έχουμε  να κάνουμε με μια πολιτική αντιπαράθεση, αλλά με κάτι τελείως διαφορετικό. Η ουσία είναι ότι περισσότερο τους σκανδάλισε ότι ένα μικρό παιδάκι βαφτίστηκε Χριστιανός και προσπαθούν να το αντισταθμίσουν επικοινωνιακά με την απόφαση του Δημήτρη Κουφοντίνα να σταματήσει την απεργία πείνας. Από τη στιγμή που ο αμετανόητος δολοφόνος της 17 Νοέμβρη δεν έγινε «σύμβολο επαναστατικότητας», όπως ολόψυχα επιθυμούσαν, αναζητούν εναγωνίως άλλους τρόπος να συσπειρώσουν το όποιο ακροατήριο τους έχει απομείνει. Όμως η πολιτική σπέκουλα, ο καιροσκοπισμός, η ανθρωποφαγία και ο φαρισαϊσμός δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας, ούτε βρίσκουν ευήκοα ώτα σε όσους πορεύονται με οδηγό την κοινή λογική.

Η Ελλάδα, όπως και όλος ο κόσμος, παραμένει σε έναν υγειονομικό πόλεμο. Καθημερινά η κυβέρνηση καταβάλλει υπεράνθρωπες προσπάθειες να επιστρέψουμε σε μια κανονικότητα, να πάρουμε πίσω τις ζωές μας όσο το δυνατόν πιο σύντομα. Την ίδια ώρα, στον ΣΥΡΙΖΑ, όταν στερεύουν από επιχειρήματα αναγάγουν σε μείζον ζήτημα την παρουσία ενός ανθρώπου σε μια βάφτιση.

No Comments Yet

Comments are closed