«Επιτέλους, κάποιος τους τα είπε κατάμουτρα»

Ο καθένας διαβάζει και ερμηνεύει την ειδησεογραφία  βάσει των δικών του βιωμάτων, του πολιτιστικού και γνωσιακού του υποβάθρου, των προκαταλήψεών του εντάσσοντας την ανάγνωση στο δικό του εθνικό πλαίσιο  Δεν προκαλεί εντύπωση επομένως πως είναι εντελώς αντίθετη η ανάγνωση που κάνουν σήμερα οι ελληνικές και τουρκικές εφημερίδες στα όσα έγιναν χθες στη συνέντευξη Τύπου των Δένδια-Τσαβούσογλου στην Άγκυρα.

Ο Νίκος Δένδιας δεν δίστασε να αναπτύξει πλήρως τις ελληνικές θέσεις κάτι που δημόσια δεν θυμάμαι να έχει ξανασυμβεί, τουλάχιστον τόσο έντονα και καθαρά, εκτός έδρας. Ενόχλησε αυτό τους Τούρκους. Είναι μαθημένοι να μιλούν και προκαλούν δίχως δημόσιο αντίλογο, έχοντας απέναντί τους μια κατευναστική ευρωπαϊκή στάση στη λογική πως «δεν θα ακολουθήσουμε το δρόμο των ‘προκλήσεων’».  Δεν είναι μαθημένοι οι Τούρκοι να ακούν την αντίθετη άποψη, να αμφισβητούνται με επιχειρήματα και δεδομένα οι προκλήσεις τους , το αφήγημα της εξωτερικής τους πολιτικής.

Για αυτό και ενοχλήθηκαν.  Δεν είναι τυχαίο πως κεντρικό πρόσωπο στον Τύπο και των δύο πλευρών είναι ο Νίκος Δένδιας.  Στον ελληνικό Τύπο διότι απάντησε ευθέως και σθεναρά στον Τσαβούσογλου καταρρίπτοντας την ατζέντα του, στον δε τουρκικό Τύπο ακριβώς για τον ίδιο λόγο: διότι απάντησε στον Τσαβούσογλου και μάλιστα μέσα στην Τουρκία.

Η στάση του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας στέλνει τριπλό μήνυμα, σε Τουρκία, Ευρώπη και Ελλάδα που συγκλίνει στο ότι οι τουρκικές προκλήσεις και διεκδικήσεις δεν μπορεί πλέον να μένουν αναπάντητες και να μην αναδεικνύονται δημόσια σε κάθε ευκαιρία.  Ακόμη και μέσα στην Άγκυρα, κάτι που έχει βαρύνουσας σημασίας σημειολογία. Αυτό έχει σίγουρα την πολιτική αλλά και την συναισθηματική του διάσταση και για αυτό έτυχε αυθόρμητων θετικών σχολίων από τους απλούς Έλληνες πολίτες που είδαν επιτέλους μια ελληνική απάντηση στην Τουρκία.   «Επιτέλους, κάποιος τους τα είπε κατάμουτρα», ήταν μια χαρακτηριστικά αναφορά που μου μεταφέρθηκε τηλεφωνικά χθες κάνοντας το ρεπορτάζ. Στην πολιτική βέβαια δεν ξέρω αν χωράει συναίσθημα ή αρκεί η στρατηγική και ο ρεαλισμός.  Θα το χρησιμοποιήσουν ως άλλοθι ή αφορμή για νέες προκλήσεις; Πιθανόν. Αλλά κάτι θα έβρισκαν ως δικαιολογία για την στρατηγική τους που δεν αλλάζει όσο και αν τελευταία θέλουν να δείξουν ένα καλύτερο πρόσωπο προς τη Δύση.

No Comments Yet

Comments are closed