Άγνωστα παρασκήνια για τις διαπραγματεύσεις για το σχέδιο Ανάν για το Κυπριακό αποκάλυψε σε ομιλία του σε διεθνές συνέδριο διεθνολόγων στην Κύπρο ο βουλευτής Ευριπίδης Στυλιανίδης ο οποίος εκείνη την περίοδο ήταν υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας.
Ο Στυλιανόδης μετέφερε μια σύσκεψη με τον τότε υπουργό Εξωτερικών, Πέτρο Μολυβιάτη: «Θυμάμαι ότι μας συγκέντρωσε όλους στο γραφείο του, Υφυπουργούς και υπηρεσιακή ηγεσία. Λίγο αργότερα άνοιξε η πόρτα και ένα τροχήλατο καρότσι έφερε μερικούς τεράστιους τόμους με χιλιάδες σελίδες. Τους μοίρασε ανά τόμο στους αρμόδιους διευθυντές, με την εντολή καθένας να μελετήσει τις σελίδες – κεφάλαια που τον αφορούν με το επιτελείο του και να επιστρέψει με συγκεκριμένες παρατηρήσεις και προτάσεις σε λίγες ώρες. Εμάς, την πολιτική ηγεσία μας συγκέντρωσε γύρω του. Πήρε την Επιτομή- περίληψη του κειμένου και μας είπε : “Κύριοι, αυτό είναι το Σχέδιο Ανάν – Χάνεϊ…(sic). Σε λίγες ώρες το πρωθυπουργικό αεροπλάνο αναχωρεί για τις διαπραγματεύσεις. Από τις επισημάνσεις μας εξαρτάται η μοίρα της Μεγαλονήσου μας… Κάντε γρήγορα το καθήκον σας”.
Με εντολή του κ. Μολυβιάτη ο κ. Στυλιανίδης εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Σύνοδο Δωρητών στις Βρυξέλλες που έγινε μεεταξύ των διαπραγματεύσεων και του δημοψηφίσματος και αναφέρει τι του είπε ο υπουργός του: «Θα έχεις στις τσέπες σου δύο ομιλίες έτοιμες. Στην αριστερή τσέπη θέλω έχεις αυτή που θα συνεισφέρεις χρήματα αν και εφόσον προσφέρουν και οι μεγάλοι. Στη δεξιά τσέπη θα έχεις μια ομιλία με τις πάγιες εθνικές θέσεις που θα τη χρησιμοποιήσεις αν δεις ότι οι δωρητές θεωρητικολογούν. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να φαινόμαστε κακοπροαίρετοι, ώστε να μπορούμε να υπερασπιστούμε αξιόπιστα την Κύπρο και την Ελλάδα ότι κι αν συμβεί. Καλή τύχη και ο θεός μαζί σου…”.
Ο νεαρός τότε υφυπουργός Εξωτερικών μόνο φιλικό κλίμα δεν συνάντησε για την ελληνική πλευρά και το περιγράφει ως εξής: «Έφτασα στο κτίριο της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ στις Βρυξέλλες με άγχος αλλά και αυτοπεποίθηση. Αυτή ήταν η πρώτη μου αποστολή ως Έλληνα ΥΦΥΠΕΞ. Η μάχη ξεκίνησε από το ασανσέρ. Δεν με αναγνώριζαν ως φάτσα, διότι πρώτη φορά εμφανιζόμουν. Μπήκε μαζί μου κατά σύμπτωση ο Αλβάρο Ντε Σότο ως εκπρόσωπος του Κόφι Ανάν. Συνοδευόταν από δύο συνεργάτες του στους οποίους με επιτακτικό και αλαζονικό ύφος ειρωνεύτηκε την ελληνική πλευρά και έλεγε συνέχεια: “Σας είπα ο εθνικός ύμνος να είναι ευχάριστη μουσική χωρίς λόγια και η σημαία να μην έχει μπλε και κόκκινα χρώματα…”. Δεν άντεξα γύρισα και του είπα “πως μιλάτε κύριε έτσι με τόση ευκολία για τα σύμβολα ενός έθνους;” Με κοίταξε αιφνιδιασμένος… “Ποιος είστε κύριε;” μου απάντησε. Του επανέλαβα λίγο πιο επιθετικά και τσαμπουκαλίδικα την παρατήρηση μου και όταν με ξαναρώτησε ποιος είμαι και πώς του μιλάω έτσι του απάντησα: “Είμαι ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας και λυπάμαι πολύ που ο διαιτητής σφυρίζει «πέναλτι από τα αποδυτήρια”. Εκείνη την ώρα άνοιξε η πόρτα του ασανσέρ. Είχαμε φτάσει. Παρότι κατάλαβα την αμηχανία του και την προσπάθεια του να δικαιολογηθεί του γύρισα την πλάτη και έφυγα στο διάδρομο. Αντιλήφθηκα αρχικά ότι πήγε να με ακολουθήσει, γιατί έβλεπε ότι είχε εκτεθεί. Κινδύνευε να χάσει την αξιοπιστία του ως διαμεσολαβητής και ίσως τον πιο σημαντικό ρόλο που του είχε αναθέσει ο Γενικός Γραμματέας κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Όμως μετά τα πρώτα βήματα σταμάτησε. Θα προσπαθούσε αργότερα διαφορετικά.
Στη σύνοδο, η Κυπριακή κυβέρνηση υποβάθμισε τη εκπροσώπηση της σε επίπεδο ενός τεχνοκράτη-νομίζω τραπεζίτη και όχι πολιτικό. Αντίθετα, η Τουρκική είχε τον αντιπρόεδρο της και η τουρκοκυπριακή τον Ταλάτ. Η Σύνοδος Δωρητών ευτυχώς έληξε άδοξα. Κανένας δεν δεσμεύτηκε για τίποτα. Οπότε κι εγώ διάβασα την ομιλία της δεξιάς τσέπης. Ωστόσο ο Αλβάρο Ντε Σότο μας ειδοποίησε τις 4 πλευρές να παραμείνουμε για κλειστό γεύμα εργασίας προσπαθώντας να διασκεδάσει το πρωινό επεισόδιο. Τα πράγματα όμως συνέχιζαν να μην του πηγαίνουν καλά.
Καθόταν στη μέση ενός μακρόστενου τραπεζιού έχοντας δεξιά του τον Ταλάτ και αριστερά του το εκπρόσωπο της Κύπρου. Απέναντι του κάθισε ο Φερχόιγκεν, Επίτροπος Εξωτερικών της Ένωσης. Εγώ καθόμουν αριστερά του απέναντι ακριβώς από τον Ταλάτ και δεξιά του καθόταν ο Αντιπρόεδρος του Ερντογάν. Αριστερά μου καθόταν οι συνεργάτες του Φερχόιγκεν. Ο Ντε Σότο επιχειρώντας να σπάσει τον πάγο και να δημιουργήσει ατμόσφαιρα, άνοιγε συζητήσεις άσχετες με το θέμα μας και δε μίλησε καθόλου για την αποτυχία της Συνόδου. Κάποια στιγμή ο Ταλάτ ζήτησε στα αγγλικά από τον Επίτροπο να τον συναντήσει ιδιαιτέρως στις 17:30 μ.μ. μετά το πέρας του δείπνου. Τότε ο Φερχόιγκεν απάντησε ότι δυστυχώς δεν μπορεί γιατί θα έφευγε το αεροπλάνο του και έπρεπε να πάει, διότι είχε ένα προγραμματισμένο ραντεβού με το γιατρό του, αν θυμάμαι καλά για εγχείρηση καταρράκτη. Αρνήθηκε στον Ταλάτ το ραντεβού και μου έκλεισε το μάτι σα να ήθελε να μου το πουλήσει. Παρέμεινα ανέκφραστος διότι διαισθανόμουν ότι ήταν ενήμερος για το επεισόδιο του ασανσέρ. Μετά από 20´ λεπτά γύρισε προς τους συνεργάτες του που καθόταν αριστερά μου και του είπε στα γερμανικά να κανονίσουν το ραντεβού με τον απέναντι μου (Ταλατ) και αν χρειαστεί να πάνε πιο πίσω την πτήση του. Προφανώς δε γνώριζε ότι μιλάω γερμανικά. Οπότε απαντώντας του στα γερμανικά τον ρώτησα ενώπιον όλων, γιατί δεν ενημερώνει το συνεργάτη του στα αγγλικά για να το καταλάβει και ο Ταλάτ. Κοκκίνισε ολόκληρος καταλαβαίνοντας ότι έκανε τα πράγματα χειρότερα. Ο Κύπριος αδερφός όταν αποχωρούσαμε ήλθε και με αγκάλιασε για να με ευχαριστήσει γνωρίζοντας μόνο τον δεύτερο διάλογο και ενθουσιάστηκε, όταν του μίλησα και για τον πρώτο στο ασανσέρ.