Του Βαγγέλη Πλάκα
- Τον Δημήτρη Σταμάτη τον γνώριζα πολλά χρόνια στο πλαίσιο του ρεπορτάζ. Κύριος με “Κ” κεφαλαίο. Ποτέ δεν ζήτησε κάτι για την δική του προβολή, ποτέ δεν προσπάθησε να δώσει μια πληροφορία που δεν ήταν πραγματική. Όταν δεν ήθελε να μιλήσει απλά δεν έλεγε τίποτα. Δεν ήταν μικροπολιτικός ή παραπολιτικός. Ήταν πολιτικός όπως αυτοί που πρέπει να έχουμε, με ήθος και ακεραιότητα, ασχέτως αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με τις πολιτικές του επιλογές.
- Το 1993 επέλεξε να παραιτηθεί απο βουλευτής ώστε να ανεξαρτητοποιηθεί απο τη Νέα Δημοκρατία και να ακολουθήσει τον Αντώνη Σαμαρά που έκανε αργότερα την Πολιτική Άνοιξη. Δεν ήθελε να πέσει η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με δική του πολιτική ενέργεια. Εκλέχθηκε με τη ΝΔ και της παρέδωσε την έδρα αφού διαφωνούσε με την πολιτική της.
- Σημειώνω, τώρα λίγες ώρες μετά το φευγιό του, ότι κατάφερε να ενώσει τη Νέα Δημοκρατία. Σπάνια τόσοι πολλοί συγκλίνουν στην άποψή τους για έναν πολιτικό. Αυτό αποτυπώθηκε και εν ζωή καθώς παρά το ότι ήταν “εξ απορρήτων” του Αντώνη Σαμαρά, συνεργάστηκε αγαστά με τις κυβερνήσεις και του Κώστα Καραμανλή και του Κυριάκου Μητσοτάκη απο διάφορες θέσεις ευθύνης.
- Ο ρόλος του στις κυβερνήσεις συνεργασίας της ταραγμένης περιόδου 2012-2015 ήταν καταλυτικός όπως και στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα.
- Υπογραμμίζω, απο τα πολλά που θυμάμαι, το ρόλο του στην επιλογή του Κωστή Στεφανόπουλου, πρόταση της ΠΟΛΑΝ, για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας το 1995.
- Όπως επίσης τον θυμάμαι στην σύσκεψη του Κώστα Καραμανλή ως πρωθυπουργού το 2004 με τους φορείς της πόλης πριν τη ΔΕΘ να μπαίνει στην αίθουσα και να τον ενημερώνει, ως διοικητής της ΥΠΑ, για την πτώση του Σινούκ.
- Στην πολιτική του πορεία διετέλεσε Υπουργός, βουλευτής, γενικός γραμματέας, διοικητής φορέων και οργανισμών και υποψήφιος δήμαρχος Καλαμαριάς και υποψήφιος νομάρχης Θεσσαλονίκης.
- Πολλά ακόμα θα μπορούσα να γράψω αλλά δεν είναι της παρούσης. Το ύστατο αντίο θα το πουν φίλοι και συνεργάτες στον Δημήτρη Σταμάτη την Τρίτη 18 Νοεμβρίου στις 12:30 στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην αγαπημένη του Καλαμαριά.
