Συνέντευξη στον Βαγγέλη Πλάκα
Για τους λόγους που θα διεκδικήσει το αξίωμα του πρύτανη του Πανεπιστημίου Μακεδονίας μιλάει στην “Π” ο καθηγητής Κώστας Παπαδόπουλος. Παρουσιάζοντας τους στόχους και το όραμά του σημειώνει: “το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας χρειάζεται στρατηγικό σχέδιο, με μηχανισμούς στήριξης και προσέλκυσης ερευνητικών έργων, τη χρηματοδότηση δράσεων για την υλοποίηση έργων αιχμής, την ίδρυση νέων ξενόγλωσσων προγραμμάτων σπουδών, αυτόνομα ή σε συνεργασία με αναγνωρισμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Πρέπει να στοχεύσουμε, επίσης, στην ίδρυση νέων τμημάτων, σε καινοτόμα αντικείμενα που ταιριάζουν στα επιστημονικά πεδία που καλύπτει αυτή τη στιγμή το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας”.
Για ποιο λόγο, κύριε καθηγητά, αποφασίσατε να διεκδικήσετε το πρυτανικό αξίωμα;
Ένας Πρύτανης μπορεί να αλλάξει τη νοοτροπία σε ένα Πανεπιστήμιο. Ο τρόπος που καταλήγει στις αποφάσεις ή που εφαρμόζει πολιτικές μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες εμπιστοσύνης μεταξύ των ανθρώπων στο εσωτερικό ενός Ιδρύματος. Και το κλίμα εμπιστοσύνης είναι το κλειδί της επιτυχίας κάθε συλλογικής προσπάθειας. Το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας έχει μεγάλη την ανάγκη ενός τέτοιου κλίματος. Πρέπει να αλλάξουμε σελίδα!
Η ατζέντα της υποψηφιότητάς σας ποια είναι; Ποια θέματα θα θέσετε προς τους συναδέλφους σας για να σας ψηφίσουν και αν εκλεγείτε ποιες θα είναι οι προτεραιότητές σας για το ΠΑΜΑΚ;
Πιστεύω ότι ένας Πρύτανης οφείλει να υπηρετεί τη Διαφάνεια, την Εξωστρέφεια, την Αξιοκρατία, αλλά και ένα Όραμα Διεύρυνσης. Το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας χρειάζεται στρατηγικό σχέδιο, με μηχανισμούς στήριξης και προσέλκυσης ερευνητικών έργων, τη χρηματοδότηση δράσεων για την υλοποίηση έργων αιχμής, την ίδρυση νέων ξενόγλωσσων προγραμμάτων σπουδών, αυτόνομα ή σε συνεργασία με αναγνωρισμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Πρέπει να στοχεύσουμε, επίσης, στην ίδρυση νέων τμημάτων, σε καινοτόμα αντικείμενα που ταιριάζουν στα επιστημονικά πεδία που καλύπτει αυτή τη στιγμή το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Και επιτρέψτε μου μια φράση για την ταλαιπωρημένη από την κατάχρηση έννοια της «διεθνοποίησης». Δεν θεωρώ διεθνοποίηση την υπογραφή μνημονίων συνεργασίας που δεν υλοποιούνται ποτέ, ούτε και τα ταξίδια για συναντήσεις στο εξωτερικό χωρίς αποτέλεσμα. Πρέπει να εργαστούμε εντατικά για ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο, εξωστρεφές, με διεθνές αποτύπωμα και όχι να προκρίνουμε ένα μικρό «κολλέγιο», απομονωμένο και εσωστρεφές.
Με τα Συμβούλια Διοίκησης είναι καλύτερος ο τρόπος εκλογής των πρυτανικών αρχών; Βοήθησε ο θεσμός;
Δεν είμαι αντίθετος με το θεσμό των Συμβουλίων Διοίκησης και πιστεύω ότι μπορούν να ενισχύσουν την ανάπτυξη των πανεπιστημίων. Μην ξεχνάμε ότι σε αυτά συμμετέχουν διακεκριμένα άτομα ως εξωτερικά μέλη. Θεωρώ, ωστόσο, ότι αρκετές φορές ο ρόλος τους υποβαθμίζεται και δεν είναι κεντρικός στην χάραξη του στρατηγικού σχεδιασμού. Στην περίπτωση που εκλεγώ, θα υποστηρίξω και θα αναβαθμίσω τη συμμετοχή του Συμβουλίου Διοίκησης στον σχεδιασμό και στη λήψη αποφάσεων.
Από την άλλη πλευρά θεωρώ ότι η εκλογή από το Συμβούλιο Διοίκησης περιπλέκει τη διαδικασία εκλογής των πρυτανικών αρχών. Ο νόμος Πιερρακάκη έχει διορθώσει σημαντικά προβλήματα που υπήρχαν στον νόμο 4957/2022, ωστόσο, υπάρχει ακόμη η μικρή πιθανότητα να αναλάβει τη διοίκηση ενός πανεπιστήμιου κάποιο σχήμα υπό έναν Πρύτανη που δεν έχει κερδίσει την πλειοψηφία των ψηφοφόρων, δηλαδή των μελών ΔΕΠ του Ιδρύματος.
Τι προτείνετε για το στεγαστικό πρόβλημα του ιδρύματος;
Το στεγαστικό είναι ένα μεγάλο ζήτημα για το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Το πρόβλημα θα είχε λυθεί εάν η σημερινή Πρυτανεία είχε προχωρήσει στην έτοιμη λύση που υπήρχε στα χέρια της όταν ανέλαβε τη διοίκηση του Ιδρύματος και δεν αναλωνόταν στην επιλογή άστοχων και αποτυχημένων σχεδιασμών, που φυσικά παρέμειναν άκαρποι.
Το στεγαστικό έχει ουσιαστικά παγώσει τον σχεδιασμό ανάπτυξης και διεύρυνσης του Ιδρύματος. Το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας έχει μείνει με 8 μόνο τμήματα εδώ και τρεις δεκαετίες. Βασικός λόγος είναι η έλλειψη χώρων για τη λειτουργία νέων τμημάτων. Επιπλέον, η έλλειψη χώρων επηρεάζει αρνητικά την έρευνα. Αρκεί μια επίσκεψη μόνο σε κάποιο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο για να γίνει αντιληπτή η διαφορά στις υποδομές υλοποίησης ερευνητικών δράσεων αιχμής, που απαιτούν τη στέγαση εξοπλισμού υψηλού κόστους και ερευνητικής αξίας. Ταυτόχρονα υπάρχει ανάγκη και για χώρους υλοποίησης μουσικών δράσεων, που θα καλύψουν πάγιες ανάγκες του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης.
Για να καλυφθούν αυτές οι ανάγκες απαιτείται να ξεκινήσουμε από εκεί που σταματήσαμε πριν από 8 έτη και να διερευνήσουμε τη δυνατότητα της παραχώρησης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας κάποιου οικοπέδου για τη δημιουργία ενός νέου campus, προκειμένου να στεγαστούν τα νέα τμήματα, τα ερευνητικά εργαστήρια που κατέχουν εξοπλισμό υψηλής αξίας, κάποιες διοικητικές υπηρεσίες και άλλες δράσεις που θα προτείνουν τα ίδια τα τμήματα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Αυτή η λύση, θα αυξήσει και τη διαθεσιμότητα χώρων στο υπάρχον κτίριο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Ταυτόχρονα, θα υπάρχει διαρκής διερεύνηση κάθε δυνατότητας παραχώρησης από άλλους φορείς, αγοράς ή ενοικίασης κτιρίων που βρίσκονται στο κέντρο της πόλης για την κάλυψη κάποιων αναγκών μας.
Ποια είναι η γνώμη σας για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Μπορεί η λειτουργία τους να επηρεάσει, αρνητικά ή θετικά, τα δημόσια ιδρύματα;
Δεν είμαι ενάντιος στην ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, αρκεί να εξασφαλίζονται και να τηρούνται προδιαγραφές υψηλής ποιότητας. Πιστεύω μάλιστα στον υγιή «ανταγωνισμό» που μπορεί να επιφέρει οφέλη τόσο για τα ιδιωτικά όσο και για τα δημόσια πανεπιστήμια. Από την άλλη πλευρά όμως, θα πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη στήριξη του δημόσιου πανεπιστημίου με μέτρα που θα «πολεμήσουν» τη γραφειοκρατία και θα επιταχύνουν τις απίστευτα χρονοβόρες διαδικασίες για την υλοποίηση δράσεων. Αν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια χρειάζονται κάποιους μήνες για την ίδια δράση που η υλοποίησή της απαιτεί 2-3 έτη για το δημόσιο πανεπιστήμιο, τότε ο «ανταγωνισμός» είναι άνισος. Πρέπει να φροντίσουμε όλοι, ο καθένας από τη θέση που κατέχει, να μην καταλήξουμε σε πανεπιστήμια δύο ταχυτήτων. Εφόσον εκλεγώ πρύτανης θα στηρίξω δημιουργικά με προτάσεις και έργα κάθε πολιτική που συμβάλλει στην ανάπτυξη του δημόσιου πανεπιστημίου. Είναι άλλωστε το χρέος μου απέναντι στους εξαιρετικούς δασκάλους και συνεργάτες που συνάντησα στην πορεία μου στα δημόσια πανεπιστήμια της χώρας μας.
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Πολιτική”, 21-3-2026)