Εν μέσω της δίκης για την τραγωδία των Τεμπών, η Κυβέρνηση φέρνει στο τραπέζι μια πρωτοβουλία για τη σχέση του Κράτους με τους συγγενείς των θυμάτων.
Στο Υπουργικό Συμβούλιο παρουσιάζεται κοινή κίνηση του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη και του αναπληρωτή υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, Κωνσταντίνου Κυρανάκη, με βασικό άξονα να μπει ένα τέλος στα όσα τραγικά βιώνουν τα τελευταία 3 χρόνια οι συγγενείς των θυμάτων.
Η κίνηση αυτή αποτελεί αποτέλεσμα μιας ευρύτερης, πιο «ήσυχης» διεργασίας, που εξελίσσεται εδώ και μήνες, με επαφές, συζητήσεις και κυρίως μια προσπάθεια να ακουστούν οι άνθρωποι που βρέθηκαν στο επίκεντρο της τραγωδίας. Η πρόταση προβλέπει ότι το Δημόσιο δεν θα ασκεί ένδικα μέσα ούτε θα συνεχίζει όσα έχουν ήδη ασκηθεί σε υποθέσεις που αφορούν χρηματική ικανοποίηση για ψυχική οδύνη, ηθική βλάβη και βλάβες υγείας. Πρόκειται για ένα πεδίο στο οποίο μέχρι σήμερα οι δικαστικές διαδρομές μπορούσαν να κρατήσουν χρόνια, παρατείνοντας μια ανοιχτή πληγή.
Η ρύθμιση «κουμπώνει» στο νέο θεσμικό πλαίσιο για τις υποθέσεις ιδιαίτερης κοινωνικής σημασίας, που θεσπίστηκε με πρωτοβουλία του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη, εντάσσοντας σε αυτό το πλαίσιο και το δυστύχημα της 28ης Φεβρουαρίου 2023.
Πίσω από τη συγκεκριμένη κίνηση, κυβερνητικές πηγές περιγράφουν μια προσπάθεια που δεν περιορίστηκε σε στενά νομικούς όρους. Αντιθέτως, διαμορφώθηκε μέσα από συνεργασία διαφορετικών υπουργείων, αλλά και μέσα από επαφές με ανθρώπους που βίωσαν την τραγωδία από την πιο σκληρή της πλευρά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία εντάσσεται σε μια ευρύτερη κατεύθυνση παρεμβάσεων που έχουν προηγηθεί το τελευταίο διάστημα, με στόχο την αποφυγή περαιτέρω επιβάρυνσης των οικογενειών των θυμάτων. Σε ανάλογο πλαίσιο, είχε κινηθεί και παλαιότερα ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης με επιστολή προς τον ΟΣΕ για παραίτηση από ένδικα μέσα σχετικά με αποζημιώσεις συγγενών θυμάτων, ενώ σε διαφορετική υπόθεση -την τραγωδία στο Μάτι- είχε καταγραφεί αντίστοιχη πρωτοβουλία από τον Κυριάκο Πιερρακάκη με την απόσυρση έφεσης του Δημοσίου, ως πράξη ηθικής δικαίωσης για τα θύματα.
Σημειώνεται ότι στην πράξη η ρύθμιση καλύπτει τόσο εκκρεμείς υποθέσεις όσο και περιπτώσεις όπου έχουν ήδη εκδοθεί αποφάσεις, εφόσον αυτό προβλέπεται από τον νόμο, και περιορίζεται αυστηρά στο σκέλος των αποζημιώσεων για ψυχική οδύνη και ηθική βλάβη. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται να διατηρηθεί μια ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη για ουσιαστική στήριξη των θυμάτων και στη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος.