της Βαρβάρας Ζούκα
Κάμερες ασφαλείας σε δεκάδες δημοτικά κτίρια και εγκαταστάσεις, από τα Κοιμητήρια Αναστάσεως του Κυρίου μέχρι το Αμαξοστάσιο και τον Σταθμό Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων και από τα Δημοτικά Ιατρεία μέχρι την Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη και την Casa Bianca, προβλέπει το νέο σχέδιο του Δήμου Θεσσαλονίκης για την ενίσχυση της φύλαξης της δημοτικής περιουσίας.
Ο προγραμματισμός του Δήμου Θεσσαλονίκης για την ολοκληρωμένη ασφάλεια των εγκαταστάσεών του έχει τριετή διάρκεια και το κόστος του υπολογίζεται ότι υπερβαίνει τα δύο εκατ. ευρώ. Πέρα από την εγκατάσταση καμερών, προβλέπονται συστήματα συναγερμού, σύνδεση με Κέντρο Λήψης Σημάτων, περιπολίες και, σε συγκεκριμένες εγκαταστάσεις, φυσική φύλαξη από προσωπικό ασφαλείας.
Στο επίκεντρο του σχεδιασμού βρίσκονται χώροι στους οποίους έχουν καταγραφεί βανδαλισμοί, κλοπές και διαρρήξεις, αλλά και εγκαταστάσεις όπου φυλάσσονται έργα τέχνης και ιστορικά αρχεία ή οχήματα και εξοπλισμός μεγάλης αξίας. Οι κάμερες καλούνται να λειτουργήσουν πρωτίστως αποτρεπτικά, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην τήρηση της νομοθεσίας για την προστασία των προσωπικών δεδομένων.
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται από την πλευρά του δήμου Θεσσαλονίκης στα Κοιμητήρια Αναστάσεως του Κυρίου, που αναπτύσσονται σε μια έκταση περίπου 350 στρεμμάτων. Ο δήμος σχεδιάζει, παράλληλα με τη φυσική φύλαξη, την τοποθέτηση καμερών, που θα βρίσκονται διάσπαρτες σε διαφορετικά σημεία, ώστε να υπάρχει όσο το δυνατόν ευρύτερη κάλυψη του χώρου.
Στον χώρο των Κοιμητηρίων έχουν σημειωθεί κατ’ επανάληψη περιστατικά κλοπών, ενώ η φύλαξη κρίνεται αναγκαία τόσο για την προστασία της περιουσίας του Δήμου και των οικογενειών των θανόντων όσο και για τη διασφάλιση του σεβασμού που οφείλεται στον συγκεκριμένο χώρο.
Η τοποθέτηση καμερών στα Κοιμητήρια, ωστόσο, υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς και για τον λόγο αυτό η λειτουργία τους σχεδιάζεται αποκλειστικά για τις βραδινές ώρες, όταν ο χώρος παραμένει κλειστός για το κοινό.
“Η εγκατάσταση και λειτουργία συστημάτων βιντεοεπιτήρησης σε χώρους λατρείας και ταφής (όπως ιεροί ναοί, μονές και κοιμητήρια) διέπεται από αυστηρούς περιορισμούς, οι οποίοι καθορίζονται ρητά στο Άρθρο 21 της Οδηγίας 1/2011 της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ). Σύμφωνα με το κανονιστικό αυτό πλαίσιο, το οποίο εναρμονίζεται πλήρως με τις αρχές του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR), η λειτουργία συστημάτων κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης (CCTV) στους εν λόγω χώρους απαγορεύεται οριζόντια κατά τις ώρες που αυτοί παραμένουν ανοικτοί για το κοινό. Η νομική αιτιολόγηση του συγκεκριμένου περιορισμού βασίζεται στο γεγονός ότι οι χώροι λατρείας και ταφής χαρακτηρίζονται ως ελεύθερα προσβάσιμοι. Κατά συνέπεια, η καταγραφή των εισερχομένων προσώπων κατά τις ώρες λειτουργίας τους προσβάλλει τον σκληρό πυρήνα της ιδιωτικής ζωής των πολιτών. Επιπλέον, η επεξεργασία αυτή θίγει ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, καθώς η παρουσία ενός ατόμου στους χώρους αυτούς δύναται να αποκαλύψει άμεσα τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις ή να σχετίζεται με συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές πένθους. Ως εκ τούτου, η λειτουργία των καμερών ασφαλείας εντός των συγκεκριμένων οριοθετημένων χώρων κρίνεται νόμιμη αποκλειστικά και μόνο κατά τις ώρες που αυτοί παραμένουν κλειστοί για το κοινό (π.χ. κατά τη διάρκεια της νύχτας). Ο σκοπός της επεξεργασίας περιορίζεται αυστηρά στην αποτροπή εγκληματικών ενεργειών, όπως η κλοπή, ο βανδαλισμός και η ιεροσυλία”, επισημαίνεται στη σχετική μελέτη του δήμου Θεσσαλονίκης, που τίθεται σε δημόσια διαβούλευση.
Σε δημοτικά κτίρια
Ο προγραμματισμός για την τοποθέτηση καμερών αφορά, ακόμη, ένα ευρύ φάσμα δημοτικών κτιρίων και εγκαταστάσεων, με τις ανάγκες να διαφοροποιούνται ανάλογα με τη χρήση και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε χώρου. Στον τομέα του πολιτισμού, κάμερες προβλέπονται μεταξύ άλλων στην Casa Bianca, στο Labattoir, στο Θέατρο Άνετον, στο Θέατρο Κήπου, στην Αποθήκη Δ΄ στο λιμάνι και στους χώρους φύλαξης έργων τέχνης, όπου το ζητούμενο είναι η προστασία τόσο των πολύτιμων συλλογών και του εξοπλισμού όσο και ιστορικών κτιρίων όπου έχουν σημειωθεί βανδαλισμοίή άλλες φθορές.
Στον ίδιο σχεδιασμό εντάσσονται η Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη, το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης και το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, ενώ η επιτήρηση με τη χρήση καμερών επεκτείνεται παράλληλα σε κοινωνικές και διοικητικές δομές, όπως τα Δημοτικά Ιατρεία. Στον συνολικό σχεδιασμό του δήμου Θεσσαλονίκης περιλαμβάνονται ακόμη χώροι άθλησης, υποδομές καθαριότητας και ανακύκλωσης, όπως ο ΣΜΑ, το εργοτάξιο στο Ωραιόκαστρο και το δημοτικό αμαξοστάσιο, αλλά και το νέο δημαρχιακό μέγαρο.