Του: Σταύρου Αλχατζίδη
Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα, μέσω της Ιθάκης αρχικά και με το κόμμα του στη συνέχεια, όπως είναι φυσικό έχει δημιουργήσει ντόμινο εξελίξεων στα κόμματα του κεντροαριστερού χώρου. Ο πρώην πρωθυπουργός θα επιδιώξει το επόμενο χρονικό διάστημα και μέχρι τις εκλογές να λειτουργήσει ως το αντίπαλο δέος του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ρόλο που μέχρι πριν λίγους μήνες διεκδικούσε και συνεχίζει να διεκδικεί ο Νίκος Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ. Και φυσικά αυτός ο ρόλος δεν γίνεται να χωριστεί στη μέση. Είναι ο πρωταγωνιστικός και χωράει μόνο έναν…
Τους επόμενους μήνες και μέχρι τα τέλη Μαρτίου το τοπίο θα έχει ξεκαθαρίσει. Θα έχουν γίνει τα συνέδρια του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Αριστεράς και φυσικά θα έχει ανακοινώσει την ίδρυση του νέου κόμματος ο Αλέξης Τσίπρας. Και πλέον θα έχουμε μπει στην τελική ευθεία ενόψει των εκλογών που σύμφωνα με τον πρωθυπουργό θα γίνουν κανονικά δηλαδή την άνοιξη του
Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Ανδρουλάκης θα έχουν περίπου ένα χρόνο στην διάθεση τους προκειμένου να πείσουν τους πολίτες να τους εμπιστευθούν. Από διαφορετικές αφετηρίες ο καθένας, αλλά με κοινό στόχο, δηλαδή να γίνουν ο αντίπαλος πόλος της Νέας Δημοκρατίας.
Ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει ένα νέο κόμμα. Θα επιχειρήσει να βρει νέα πρόσωπα τα οποία σε συνδυασμό με κάποιους από το σημερινό πολιτικό προσωπικό θα συγκροτήσουν τα ψηφοδέλτια του ανά τη χώρα. Είναι άγνωστο αν θα δημιουργηθούν δομές και όργανα με όλες τις εκτιμήσεις πάντως να δείχνουν αρνητικές. Στην ουσία θα υπάρχει ένα στρατηγείο, το οποίο θα στελεχώνουν οι άνθρωποι που σήμερα είναι κοντά του και προφανώς θα προστεθούν κάποιοι ακόμη, αλλά σίγουρα όχι πολλοί σε αριθμό. Ίσως να υπάρξουν κάποιες ομάδες εργασίας και ως εκεί. Επίσης έμφαση αναμένεται να δοθεί στα social media.
Από την άλλη μεριά ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει ένα κόμμα που διαθέτει δομή μηχανισμό αλλά και γκρίνια. Το στοίχημα του θα είναι να κατορθώσει το κόμμα να πάει συντεταγμένα στις εκλογές, χωρίς παρατράγουδα και δίχως άστοχες δηλώσεις. Δύσκολο για ένα κόμμα, όπως το ΠΑΣΟΚ στο οποίο υπάρχουν πολλές προσωπικότητες που διαθέτουν άποψη. Θα θελήσουν όλοι αυτοί να λειτουργήσουν σε κλίμα ενότητας και να στοιχηθούν πίσω από τον αρχηγό τους; Κανείς δεν γνωρίζει.
Αντίθετα ο Αλέξης Τσίπρας δεν αναμένεται να έχει τέτοια προβλήματα. Και αυτό γιατί ο ίδιος θα είναι που θα διαμορφώσει και θα θέσει τους κανόνες λειτουργίας του νέου κόμματος. Οπότε όσοι θα βρεθούν σε αυτό θα πρέπει να τους σεβαστούν. Άλλωστε ένας από τους λόγους, που τον οδήγησαν στην απόφαση του να δημιουργήσει κάτι νέο και να αποφύγει να φτιάξει ένα κόμμα- ομπρέλα, στην οποία θα έμπαιναν από κάτω όλοι οι ενδιαφερόμενοι ήταν να αποφύγει ανάλογες καταστάσεις.
Η μάχη του κέντρου
Και οι δύο θα επιχειρήσουν να καταλάβουν τον χώρο του κέντρου που θεωρείται κρίσιμος. Ένα χώρο που τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί η Νέα Δημοκρατία. Και αν για τον Νίκο Ανδρουλάκη είναι ένας γνώριμος χώρος για τον Αλέξη Τσίπρα αποτελεί πεδίο εξερεύνησης.
Ο πρώην πρωθυπουργός ήρθε στην εξουσία με αριστερό πρόσημο και με πολύ «φασαρία». Αλλά και όταν βρέθηκε στην αντιπολίτευση και μέχρι να αποχωρήσει παρέμεινε στην ίδια πλευρά. Αν και είχε αντιληφθεί πως η μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. προς το κέντρο, αλλά και από κόμμα διαμαρτυρίας σε κυβερνητικό, ήταν αναγκαία δεν κατόρθωσε να τα προχωρήσει. Και αυτό γιατί συνάντησε ισχυρές αντιστάσεις μέσα από τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ.. Πλέον απαλλαγμένος από αυτά τα φορτία το νέο του εγχείρημα ξεκινά από το μηδέν και τοποθετούμενος στο κέντρο. Με μετριοπαθή λόγο και δίχως πολλές αναφορές στη λέξη αριστερά.