Η βιαστική απομάκρυνση Ερέρα απο τον Άρη

Του Ζαφ Κωνσταντινίδη

Θέμα των ημερών στις τάξεις των κιτρινόμαυρων Θεσσαλονικέων αποτελεί η αποχώρηση του Ισπανού Πακο Ερέρα από τον πάγκο της ομάδας. H ανακοίνωση της λύσης της συνεργασίας του Ισπανού με την διοίκηση Καρυπίδη ήταν απρόοπτη καθώς λίγοι από το φιλάθλους την περίμεναν και ακόμη λιγότερους ενθουσίασε.
Ο Άρης ξεκίνησε το πρωτάθλημα εντυπωσιακά καταφέρνοντας να πετύχει τρείς νίκες σε ισάριθμα ματς απέναντι σε Λαμία, Λάρισα και Λεβαδειακό. Τα αποτελέσματα αυτά συνοδευτήκαν από ελκυστικό ποδόσφαιρο που ενθουσίασε την κερκίδα της ομάδας και προκάλεσε αίσθηση στους αντιπάλους. Τα αποτελέσματα σε συνδυασμό με την εικόνα της ομάδας δημιούργησαν γρήγορα ισχυρές προσδοκίες από τους οπαδούς του νεοφώτιστου Άρη.

Η πρώτη ήττα ήρθε από τον ΠΑΣ Γιάννινα και μέχρι την επόμενη μεσολάβησαν μια ισοπαλία με τον συμπολίτη ΠΑΟΚ για το κύπελλο και η επιστροφή στις νίκες με τον Αστέρα Τρίπολης. Ακολούθησε η δεύτερη ήττα κόντρα στον Πανιώνιο στην Σμύρνη η οποία ήταν αυτή που ίσως άρχισε να πυροδοτεί την αμφισβήτηση απέναντι στο πρόσωπο του Ερέρα.
Στην συνέχεια ο Άρης κλήθηκε να αντιμετωπίσει ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Ολυμπιακό φέρνοντας ισάριθμες ήττες. Ήττες από τρεις ομάδες που την τελευταία τριετία αποτελούν τις βασικές διεκδικήτριες του πρωταθλήματος και διαθέτουν υπερπολλαπλάσιο μπάτζετ και εμπειρία από τον Άρη που βρίσκεται στην διαδικασία του χτισίματος. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Άρης στάθηκε πολύ ανταγωνιστικός στα ντέρμπι και απέδειξε ότι μπορεί να κοιτάξει στα μάτια ομάδες που παίζουν στην Ευρώπη και διεκδικούν τίτλους. Όσον αφορά τις δύο ήττες από θεωρητικά υποδεέστερους αντιπάλους, κατά την άποψη μου ήταν λογικές και όχι εκτός προγράμματος.
Χωρίς να είναι γνωστά τα κίνητρα του Καρυπίδη ως προς την απόλυση του Ερέρα, το πιθανότερο φαντάζει μία στιγμιαία ψυχολογική «έπαρση» καθώς έσπασε το κεκτημένο των προηγούμενων επιτυχιών . Μετά από τέσσερεις χρονιές σε Γ και Β Εθνική ποια ακριβώς θεωρούνται επιθυμητά αποτελέσματα για την διοίκηση του Άρη και πόσο πιο ανταγωνιστικός θα μπορούσε να παρουσιαστεί απέναντι στους ‘’δυνατούς’’ του πρωταθλήματος ; Ο Άρης είναι μια νέα ομάδα με καινούργιο κορμό και ακόμα και αν διαθέτει ποιότητα, οι νίκες μακριά από το ‘’Βικελίδης’’ φαντάζουν δύσκολες. Οι ομάδες κλείνονται αγωνιζόμενες απέναντι του έχοντας συναίσθηση της ποιότητας του, γεγονός που τον δυσκολεύει να κάνει το παιχνίδι κατοχής που τον χαρακτηρίζει. Επίσης ακόμη και σε αξιομνημόνευτες χρονιές με Μπάγιεβιτς και Κούπερ στον πάγκο οι πιθανότητες νίκης σε εκτός έδρας αγώνες ήταν πάντα πολύ αμφίρροπες. Παρόλα αυτά, έχοντας το αβαντάζ της καυτής έδρας με καλό απολογισμό νικών στην έδρα του, ό Άρης κατάφερε να κερδίσει την συμμετοχή του στην Ευρώπη.
Θεωρώ την απομάκρυνση του Πάκο Ερέρα βιαστική με αίτια τις μεγάλες προσδοκίες που δημιούργησε η ομάδα και την ρουλέτα της τύχης που τον έφερε αντιμέτωπο με τρία ντέρμπι σε ισάριθμα μάτς. Ο τροχός της τύχης όντας μη ευνοϊκός δημιούργησε την επιφανειακή εικόνα των κακών αποτελεσμάτων λόγω των μαζεμένων ηττών απέναντι σε δυνατούς αντιπάλους. Στην πραγματικότητα αν μεσολαβούσαν πέντε αγώνες πριν από κάθε ντέρμπι ακόμη και αν το αποτέλεσμα ήταν το ίδια, ίσως οι σχέσεις μεταξύ προπονητή και διοίκησης να μην κλονιζόταν.
Για ακόμη μια φορά τις κινήσεις του Άρη χαρακτηρίζουν η αμετροέπεια και η βιασύνη. Με την αλλαγή προπονητή θα χαθεί πολύτιμος χρόνος. Αντίθετα με την παραμονή του το σενάριο της επανάκαμψης, της επιστροφής στις νίκες και η διεκδίκηση μιας θέσης στα πλει-οφ , φάνταζε ένα πιθανό σενάριο.
No Comments Yet

Comments are closed