Με τους πρωταγωνιστές της πόλης συμμάχους μας

Του Αναστάσιου Τελίδη*

 

Εάν δοκιμάζαμε να περιγράψουμε τι είναι η Θεσσαλονίκη γρήγορα θα καταλαβαίναμε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι τόσο εύκολο. Η πόλη μας είναι μια ιδιαίτερη γωνιά των Βαλκανίων, σημείο συνάντησης πολιτισμών και λαών. Τόπος προσφυγικός που καλείται να ανταποκριθεί σε νέες προκλήσεις στον τομέα αυτό αλλά και μαρτυρικός αφού σε όλες τις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας συνέβαλε στους εθνικούς και δημοκρατικούς αγώνες πληρώνοντας τον δικό της μερίδιο σε ανθρώπινες ζωές και υλικές καταστροφές.

Αποφεύγω να την χαρακτηρίσω »μητρόπολη», παρά τους ευσεβείς πόθους όλων μας, γιατί η σημερινή της κατάσταση δεν ανταποκρίνεται στο πραγματικό περιοχόμενο της λέξης. Είναι ένα αστικό κέντρο με πλεονεκτήματα και δυνατότητες, όπως το λιμάνι, οι κεντρικοί οδικοί άξονες και ο σιδηρόδρομος, που με την ορθή αξιοποίηση τους μπορεί να την μετατρέψει σε σημείο αναφοράς για την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων. Ένας τόπος με πανεπιστημιακά ιδρύματα που επενδύουν στην έρευνα και πασχίζουν να παράξουν καινοτόμα προϊόντα και να προσφέρουν υπηρεσίες. Μια πόλη που έχει επενδύσει στο ανθρώπινο δυναμικό της.

Η Θεσσαλονίκη από το 2010 με την ανάδειξη της Πρωτοβουλίας στην διοίκηση του Δήμου και του Γιάννη Μπουτάρη στον δημαρχιακό θώκο έκανε σπουδαία βήματα σε εμβληματικούς τομείς παρά τις πληγές και τις υποχρεώσεις από τα οικονομικά σκάνδαλα του παρελθόντος. Μέσα σε οχτώ χρόνια έγινε μια πόλη ανοιχτή στον κόσμο και την διαφορετικότητα. Πόλη πολύχρωμη, αποβάλλοντας τα συντηρητικά σύνδρομα και τους φόβους απέναντι στο κάθε τι καινούργιο. Ανέδειξε το πραγματικό παρελθόν της, την πολυπολιτισμική ταυτότητα της και αναγνώρισε τα λάθη που είχαν επιμελώς αποκλειστεί από την εικόνα της. Ανέπτυξε γέφυρες με όμορα κράτη που αποτελούν την πραγματική γειτονιά μας κερδίζοντας τόσο σε συμβολικό επίπεδο όσο και σε οικονομικό με την προσέλευση τουριστών.

Είναι σίγουρα μια πόλη που τα τελευταία οχτώ χρόνια βρίσκεται σε κίνηση. Πόλη όμως και με προβλήματα. Τα υψηλά επίπεδα ανεργίας, η μετανάστευση του ενεργού πληθυσμού στο εξωτερικό προς αναζήτηση καλύτερης τύχης, το χαμηλό επίπεδο ποιότητας ζωής, η εγκληματικότητα και η φτώχεια ταλανίζουν τους πολίτες. Επιπρόσθετα κλωνίζουν την εμπιστοσύνη τους απέναντι σε κάθε έννοια κράτους, κεντρικού και τοπικού μηχανισμού, ενισχύοντας την αποστροφή τους για τις συλλογικές διαδικασίες που θα μπορούσαν να καθορίσουν τις προτεραιότητες για την εξέλιξη της πόλης και τον δημοκρατικό έλεγχο των διοικήσεων. Με αφορμή τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές έχει αρχίσει μια συζήτηση σε όλους τους πολιτικούς χώρους που περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από την επιλογή υποψηφίου Δημάρχου. Αναμενόμενο εν μέρη για αυτούς που δεν έχουν κουλτούρα συμμετοχής σε συλλογικές διαδιασίες, λυπηρό όμως για παρατάξεις και ανθρώπους που προέτασαν την ομαδική δουλειά. Ακόμα και η Πρωτοβουλία που ξεκίνησε σαν μια αμιγώς συλλογική προσπάθεια, που με τα χρόνια ενισχύθηκε από άλλες ομάδες και φορείς, σήμερα εγκλωβίζεται στην συζήτηση για την ενδεχόμενη ή μη υποψηφιότητα του σημερινού Δημάρχου με αποτέλεσμα να μένουμε σε απόσταση από τα σημαντικά κοινωνικά προβλήματα και να μην εντοπίζουμε τις δυσλειτουργίες και τα προβλήματα στην καθημερινότητα των πολιτών. Ε

Είναι ευθύνη του καθενός ξεχωριστά πλέον να υπερβεί το κλίμα ‘καμαρίλας’ που διαμορφώνεται και εξαντλείται σε συζητήσεις όπου συμμετέχουν προνομιακοί συνομιλητές κομμάτων, διοικήσεων, επικεφαλής συνδυασμών και διαμορφωτών της κοινής γνώμης. Η ανάγκη για την συμμετοχή των πολιτών στην εξέλιξη των διεργασιών είναι αδήρητη. Όλων αυτών των πρωταγωνιστών της καθημερινότητας που δεν έχουν πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων αλλά ζουν, εργάζονται, παράγουν και αγαπούν την Θεσσαλονίκη. Σκοπός η διαμόρφωση μιας νέας συλλογικής συνείδησης που θα έχει ως κέντρο τις κοινές προτεραιότητες με στόχο να αφήσουμε στο παρελθόν τις κατακερματισμένες, βραχυπρόθεσμες και ευκαιριακές πολιτικές και να προχωρήσουμε στην διαμόρφωση τοπικών στρατηγικών που θα εξασφαλίσουν βιώσιμες συνθήκες ζωής. Μαζί τους πρέπει να αναδείξουμε τον χαρακτήρα της γειτονιάς και να οργανώσουμε τις λειτουργίες του Δήμου με πυρήνα αυτή καταναλώνοντας τους λιγότερους δυνατόν φυσικούς και οικονομικούς πόρους. Με εργαλείο την εκτέλεση του δημοτικού έργου σε διαφορετικά επίπεδα όπως αυτό της σχολικής στέγης, της κοινωνικής πρόνοιας και την πρόσβασης σε αξιόπιστες δημοτικές υπηρεσίες να αμβλύνουμε τις οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες.

Εκτός όμως από τις θεωρίες και τις προτεραιότητες υπάρχει ένα κατώτερο και πιο συγκεκριμένο επίπεδο, εκείνο του τρόπου άσκησης της διοίκησης. Εκεί πρέπει να υπάρξει μια πληθώρα δεσμεύσεων τόσο για τις εφαρμοζόμενες πρακτικές άσκησης εξουσίας όσο και για τις ομάδες συμφερόντων που θα προτιμηθούν να αποτελέσουν τους συνοδοιπόρους της επόμενης διοικούσας παράταξης. Τότε μόνο θα κερδίσουμε εμείς την εμπιστοσύνη των πολιτών και η πόλη την προοπτική που της αξίζει.

*Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης με την «Πρωτοβουλία»

No Comments Yet

Comments are closed