Τι μου αρέσει και τι δεν μου αρέσει στη σημερινή ΝΔ – Σωστή αντιπολίτευση σήμερα για να γίνει αύριο καλή κυβέρνηση

Toυ Νίκου Οικονόμου, Δημοσιογράφου

 

Ξεκινώ από εκεί που τελείωσε το πολύ ενδιαφέρον άρθρο που έγραψε στο myPortal ο καλός φίλος Δημήτρης Γαλαμάτης για το επερχόμενο συνέδριο της ΝΔ. Οτι αυτή η διοργάνωση μπορεί και πρέπει να αποτελέσει σταθμό, αλλά και μια ευκαιρία για όλους, μια θέση με την οποία συμφωνώ απόλυτα. Αρκεί να βελτιωθούν μερικά λάθη, αλλά και κάποιες παθογένειες που χαρακτηρίζουν τη ΝΔ εδώ και χρόνια, αλλά και να αξιοποιηθούν κάποιες καινοτομίες που προωθεί η σημερινή ηγεσία της ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Τι μου αρέσει λοιπόν, αλλά και τι δεν μου αρέσει στη σημερινή ΝΔ;

Να ξεκινήσουμε από κάποια στρατηγικά θέματα που είναι και κρίσιμα:

-Δε μου άρεσε η επιλογή του «εδώ και τώρα εκλογές» που επέλεξε η ηγεσία της ΝΔ και εφάρμοσε σχεδόν αμέσως μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Γιατί μετά από ένα εκλογικό αποτέλεσμα κάθε κόμμα -και δη αυτό που έχασε- χρειάζεται χρόνο για να δει τι έκανε σωστά και τι λάθος και να συμμαζέψει τα εσωτερικά του. Ταυτόχρονα θεωρώ ότι ένα σύγχρονο κόμμα πρέπει να προστατεύει τους θεσμούς και τις συνταγματικές απαιτήσεις. Και όταν το Σύνταγμα ορίζει ότι οι εκλογές γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια νομίζω ότι αυτό πρέπει γίνεται σεβαστό. Και όχι να αμφισβητείται πέντε μήνες μετά τις εκλογές. Τι θα απαντήσει η ΝΔ στον ΣΥΡΙΖΑ όταν μετά τη δική της εκλογική νίκη στις επόμενες εκλογές ο αντίπαλος κρατήσει την ίδια άτεγκτη και σκληρή στάση;

-Διαφωνώ και με την τακτική της σκληρής αντιπολίτευσης. Και γιατί δεν μου αρέσει η συνεχής και άσκοπη πολλές φορές πόλωση (που έχει κουράσει τον κόσμο), αλλά και γιατί αυτή η τακτική δεν διασφαλίζει στη ΝΔ το ότι θα κερδίσει ένα σημαντικό κομμάτι των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι ένα κρίσιμο στρατηγικό ζήτημα. Αναρωτιέμαι όμως πως η ΝΔ θα πετύχει την ομαλή μετακίνηση ψηφοφόρων από την κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ προς τη ΝΔ όταν καθημερινά ανεβάζει τους τόνους. Εκτός αν δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο. Μόνο που τότε και με δεδομένο ότι καλώς ή κακώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κοντά του ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας δυσκολεύει τόσο η υπόθεση της αυτοδυναμίας, όσο και ο τρόπος που θα κυβερνήσει η επόμενη κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Γιατί θα έχει απέναντι της έναν ΣΥΡΙΖΑ που δε θα δεχτεί καθόλου εύκολα τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις. Οι υψηλοί τόνοι και η απουσία συναίνεσης σήμερα προϊδεάζει αύριο για ένα μόνο πράγμα: κοινωνικές αντιδράσεις και σκληρό πεζοδρόμιο από τον λαβωμένο και εκτός κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ!

-Επίσης είμαι κάθετα αντίθετος στην απόφαση που έλαβε πρόσφατα η ΝΔ να μην ψηφίζει στη Βουλή θέματα για τα οποία υπάρχει ενδοκυβερνητική διαφωνία. Δηλαδή όταν άλλα θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα οι ΑΝΕΛ. Εδώ η απλή πολιτική λογική έχει πάει περίπατο. Γιατί αυτό που μετράει πια για τη ΝΔ δεν είναι το αν το οποιοδήποτε μέτρο είναι σωστό, κοινωνικά δίκαιο και κινείται πολιτικά σε φιλελεύθερο πνεύμα, αλλά το αν δημιουργεί εσωτερικά ζητήματα στην αντίπαλο.

-Αντίθετα στη σημερινή ΝΔ μου αρέσουν τα βήματα που γίνονται για την ανανέωση στελεχών. Η διαδικασία του μητρώου στελεχών είναι κάτι κομματικά καινοτόμο, καθώς δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους χωρίς κομματικά ένσημα να διαβούν την πόρτα ενός κόμματος. Είτε για να μπουν στη Βουλή είτε για να βοηθήσουν στο κόμμα ή μελλοντικά στην κυβέρνηση. Ετσι μέσω του μητρώου στελεχών μπορεί να αναδειχτούν πολλά νέα πρόσωπα από την κοινωνία. Αν γίνει σωστά η διαδικασία ανανέωσης των εκλογικών ψηφοδελτίων μπορεί η ΝΔ να γυρίσει σελίδα και να ανανεωθεί. Κάτι που είναι απαραίτητο.

-Σε αυτό το πνεύμα μου άρεσε και η κόκκινη κάρτα που έδειξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον Γιάννη Τραγάκη και στις λογικές του. Ο,τι και αν έχει προσφέρει στη ΝΔ ο έμπειρος κοινοβουλευτικός, η λογική του «συνεχίζουμε την οικογενειακή παράδοση και χωρίς να ρωτηθούν τα κομματικά όργανα ορίζουμε τον γιο μας υποψήφιο βουλευτή» είναι μια παλαιοκομματική λογική που δεν έχει σχέση με τη σημερινή εποχή και τις απαιτήσεις της. Αρκεί αυτή η αποφασιστικότητα που έδειξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης έτσι ώστε σε τέτοια θέματα να υπάρχουν κανόνες, να μην υποβιβάζονται τα κομματικά όργανα και να κτυπηθεί η οικογενειοκρατία να επεκταθεί -όταν δοθεί η αφορμή- και σε πιο βαριές οικογένειες.

-Τέλος μου αρέσει η αξιοποίηση στη ΝΔ ανθρώπων που δεν προέρχονται από τον χώρο της. Και εδώ θα διαφωνήσω με τον φίλο μου Δημήτρη Γαλαμάτη, που στο άρθρο του διατύπωσε τις επιφυλάξεις του. Η ΝΔ θέλει να είναι ένα μεγάλο λαϊκό κόμμα. Και για να το πετύχει αυτό χρειάζεται βέβαια τα δικά της πιστά στελέχη, αλλά θέλει ως υποστηρικτές της και τους ανθρώπους που για διάφορους λόγους πέρασαν στο παρελθόν και από άλλα κομματικά ή πολιτικά μετερίζια και σήμερα έχουν ταχθεί με τη λογική της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Γιατί ένα δημόσιο πρόσωπο που τάχθηκε στο παρελθόν με τον Κώστα Σημίτη και το τότε εγχείρημά του δεν μπορεί σήμερα να μιλά δημόσια και να στηρίζει τις επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη; Άλλες οι εποχές τότε και άλλες οι σημερινές. Και ο καθένας μας -όσο περνούν τα χρόνια και αλλάζουν οι συνθήκες στη χώρα- δικαιούται να βλέπει τα πολιτικά πράγματα με διαφορετικό μάτι.

-Last but not least: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει ότι δεν κάνει πίσω φοβούμενος το πολιτικό κόστος. Και αυτό μου αρέσει πολύ. Τα παραδείγματα πολλά. Κρατώ ένα από την εποχή που ήταν υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης στην κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και προχώρησε στην κατάργηση διαφόρων ΚΕΠ για να εξοικονομηθούν χρήματα. Ενα από αυτά που πήγαινε για κατάργηση ήταν το ΚΕΠ Καλαμάτας. «Υπουργέ, αυτό είναι το ΚΕΠ της εκλογικής έδρας του πρωθυπουργού», του είπαν κάποιοι. Αλλά ο Μητσοτάκης -και είναι προς τιμή του αυτό γιατί τότε είχε αναλάβει για πρώτη φορά υπουργικό θώκο- δεν έκανε πίσω.

Συνέδριο σταθμός θα είναι το επόμενο για τη ΝΔ, αλλά και μια κρίσιμη περίοδος με πολλές ευκαιρίες για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη ΝΔ. Γιατί ως γνωστόν για να γίνει ένα κόμμα καλή κυβέρνηση χρειάζεται να κάνει ένα καλό αγροτικό ως αντιπολίτευση. Και αυτό πρέπει σήμερα να διασφαλίσει η ΝΔ.

 

 

 

 

No Comments Yet

Comments are closed