Θαλάσσια συγκοινωνία : 1986 η ιδέα – 8 στάδια και στο τέλος χάθηκε η χρηματοδότηση

Μια πόλη αλλά κανένα έργο. Αυτή η φράση με αθλητικές προεκτάσεις αντιπροσωπεύει πλήρως άλλο ένα έργο που αφορά στην Θεσσαλονίκη, το οποίο δεν έγινε ποτέ!

Ο λόγος γίνεται για τη θαλάσσια αστική συγκοινωνία. Η εμμονή να έχει αστικό χαρακτήρα και όχι, συνάμα,  αστικό και τουριστικό χαρακτήρα δε βοηθά το έργο να είναι βιώσιμο.

Το δήθεν έργο που έχει τίτλο θαλάσσια αστική συγκοινωνία αποτελεί άλλο ένα παραμύθι για την πόλη μας.

Μια φορά και έναν καιρό, δημιουργείται μια ιδέα. Η Θεσσαλονίκη να αποκτήσει “ζωή” στο Θερμαϊκό.

1986: Η συζήτηση για θαλάσιο μέσο μαζικής μεταφοράς ανοίγει.

Η συζήτηση ξεκίνησε από μια διπλωματική εργασία, με επιβλέποντα τον Σπύρο Βούγια.

Η ιδέα ενθουσίασε την τοπική κοινωνία. Η σκέψη-διερεύνηση διήρκησε μόλις 8 χρόνια.

1994:  Η πρώτη εκδήλωση ενδιαφέροντος. ΤΟ αποτέλεσμα αυτής είναι πως το έργο χωρίς χρηματοδότηση είναι μη βιώσιμο. Σε αυτή τη φάση το έργο μένει πίσω.

1997 : Η Θεσσαλονίκη είναι η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Υπάρχειτο κίνητρο για την υλοποίηση του έργου και έχουμε για δεύτερη φορά διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για τις ενδεχόμενες στάσεις της θαλάσσιας συγκοινωνίας.

2004 : Το έργο κρίνεται εκ νέου μη βιώσιμο. Χρειάστηκαν μόλις 7 χρονιά για να κριθεί το έργο μη βιώσιμο με το χρόνο – δεκαετίες να κυλά και η “πόλη” να συζητά τα ίδια και τα ίδια χωρίς καμία απολύτως ουσία.
2011 : Ο παραλογισμός συνεχίζεται. ΤΟ κράτος έρχεται για δεύτερη φορά να προκηρύξει  πανελλήνιο αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για νέους αρχιτέκτονες, που σχεδιάζουν και πάλι προβλήτες και στάσεις της θαλάσσιας συγκοινωνίας.

2013 : Η γενική γραμματεία Δημοσίων Έργων αποφασίζει τη χρηματοδότηση μελετών μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ενίσχυσης της Προσπελασιμότητας». Αυτό εει σαν αποτέλεσμα η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, οι Δήμοι Θεσσαλονίκης, Καλαμαριάς και Θερμαϊκού, αλλά και η «Εγνατία Οδός ΑΕ», καλούνται να συνεργαστούν για την υλοποίηση του έργου.

2014: Υπογράφεται προγραμματική σύμβαση μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων για τις μελέτες. Ένα έτος για την ετοιμότητα τους και δύο χρόνια για την κατασκευή του έργου. Συμπέρασμα, το 2017 θα είχαμε καραβάκια στο Θερμαικό.

2015 : Δύο δραματικά γεγονότα βάζουν ταφόπλακα στο έργο.

  1. Οι μελέτες δεν ήταν έτοιμες στην ώρα τους
  2. Χάθηκε η χρηματοδότηση λόγω χρόνου.

Όλα τα παραμύθια τελειώνουν με την ατάκα… ”ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα”

Το παραμύθι της Θεσσαλονίκης έχει το δικό της,  μοναδικό τέλος.

Μηδέν εις το πηλίκο

 

 

No Comments Yet

Comments are closed