Η πολιτική επικοινωνία των πυρκαγιών: Καλοκαίρι του 2017

Tης Βένης Μουζακιάρη*

 

Δυστυχώς, οι πυρκαγιές, για ακόμη ένα καλοκαίρι προκάλεσαν εκτεταμένες καταστροφές, δραματικές στιγμές σε πολλές οικογένειες και ζημιές στην δημόσια και ιδιωτική περιουσία.

Παράλληλα, για ακόμη μια φορά, οι πυρκαγιές αποτέλεσαν το κεντρικό θερινό σημείο αντιπαράθεσης, ανάμεσα στην κυβέρνηση, η οποία διέβλεψε πάλι το περιθώριο κατασκευής ενός ακόμη εχθρού -μέσω των σεναρίων αναφορικά με προμελετημένη πρόκληση πυρκαγιάς προκειμένου να ζημιωθεί η χώρα και η κυβέρνηση- και στην αντιπολίτευση, η οποία κατέκρινε ως ελλιπείς, τις διοικητικές και οργανωτικές ικανότητες του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της κυβέρνησης γενικότερα.

Την ίδια στιγμή που η αντιπαράθεση αυτή είχε κυριαρχήσει στην επίσημη πολιτική σκηνή, μήνυμα αφύπνισης ερχόταν από την περιφέρεια Αττικής. Η Ρένα Δούρου, περιφερειάρχης Αττικής, επέκρινε τόσο την κυβέρνηση όσο και την αντιπολίτευση για πολιτικούς τακτικισμούς, την στιγμή που οι φλόγες έκαιγαν την Αττική. Με θυμό, θα παρατηρούσε κανείς, η κα Δούρου επέκρινε την κυβέρνηση του κόμματος, στο οποίο η ίδια ανήκει. Πρόκειται σίγουρα για μια αναμενόμενη αντίδραση από την πλευρά της περιφέρειας Αττικής, καθώς για ένα μεγάλο διάστημα η κα Δούρου δείχνει να λαμβάνει  αποστάσεις, τουλάχιστον, από την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης.

Η ΝΔ τάχιστα παρουσίασε προτάσεις αναφορικά με την πολιτική ασφάλειας, την οποία θα ακολουθούσε η ίδια, εάν έπρεπε να διαχειριστεί την θερινή απειλή των πυρκαγιών.

Ενδιαφέρον, επιπλέον προκάλεσε, η διάσταση, την οποία έλαβε η αντίδραση της Εύας Καϊλή, ευρωβουλευτής της ΕΛΙΑΣ, η οποία δημοσιοποίησε στα ελληνικά μέσα την παρέμβασή της στο ευρωκοινοβούλιο, ενάντια στο μέτρο της ελληνικής κυβέρνησης να περιορίσει το δυναμικό της πυροσβεστικής. Η κα Καϊλή κατηγόρησε την κυβέρνηση για αμέλεια.

Στο Ποτάμι, παρομοιάστηκε η πολιτική αφήγηση Τόσκα, με την αφήγηση ενός προγενέστερου υπουργού Δημόσιας Τάξης, τότε, του Βύρωνα Πολύδωρα, ο οποίος αναφερόταν επί κυβερνήσεως Καραμανλή,  εν μέσω καταστροφικών πυρκαγιών, στον λεγόμενο “Στρατηγό Άνεμο” και στην ασύμμετρη απειλή, η οποία στρέφεται σε βάρος του ανθρώπου, όταν εκείνος καλείται να αντιμετωπίσει αέρηδες και φωτιά..

Με την λήξη του συναγερμού, εμφανίστηκε και ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, παρουσιάζοντας την δική του εκδοχή αναφορικά με το τι διαδραματίστηκε, δημιουργώντας μια επιπλέον αντίθεση ανάμεσα στο Μαξίμου και στη δημόσια διοίκηση, αναφορικά με την έκταση των ζημιών. Λιγότερες ζημιές, επεξήγησε ο πρωθυπουργός υπήρξαν, σε σχέση με τα επίσημα δεδομένα.

Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς, εάν υπάρχουν και πολιτικά μηνύματα, πίσω από την επικοινωνιακή διαχείριση. Σαφέστατα υπάρχουν και αντανακλούν την γενικότερη πολιτική στάση των κομμάτων: οι αντιθέσεις και η λαϊκιστική διάθεση μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, ο “ πολύ καλός  -πλέον- μαθητής” ΝΔ, οι μοναχικές διαδρομές στην Δημοκρατική Συμπαράταξη, και το “ενδιάμεσο” Ποτάμι, που πιστεύει ότι η πολιτική ανακύκλωση δεν επιτρέπει τη λύση στο αδιέξοδο.

Σίγουρα, δεν προκαλεί εκπληξη, το γεγονός ότι δυο υπουργοί Προστασίας του Πολίτη, ο ένας δέκα, σχεδόν, χρόνια πριν, ο έτερος σήμερα, διακρίνονται από παρόμοιες λογικές στην προσέγγιση. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, βασίστηκαν σε προϋπάρχουσες πολιτικές προσωπικότητες, σε διαχρονικά αισθήματα και φόβους, τα οποία μετακινήθηκαν και εκφράστηκαν -ένα μέρος αυτών- προς (σε) νέα κόμματα από το 2012.

 

ΥΓ. Περίπου δυο μήνες πριν, σφοδρές ήταν οι αντιδράσεις του σώματος των συμβασιούχων πυροσβεστών, ναι εκείνοι οι πυροσβέστες, οι οποίοι είναι σαν αυτούς τους πυροσβέστες, οι οποίοι κλήθηκαν να αναμετρηθούν με τους αέρηδες και τη φωτιά και να σώσουν ανθρώπους, ζώα και τη φύση. Πρόκειται για μια σειρά συμβασιούχων, με τους οποίους εκλογικά “ασχολήθηκαν” οι  κυβερνητικές δυνάμεις και τώρα εκείνοι διαμαρτύρονταν, καθώς ζητούσαν την μόνιμη πρόσληψή τους, για να εργαστούν.

Ίσως ένα επιπλέον -το πιο βασικό- μήνυμα μπορεί να προέκυψε τελικά μέσα από την επανάληψη της περιπέτειας της καμένης γης: πριν αντιμετωπίσουμε όλους τους συμβασιούχους με τον ίδιο τρόπο, πριν απολυθούν δηλαδή οριστικά, από τον δημόσιο τομέα, ας εξεταστούν οι ελλείψεις. Μπορεί η προσφορά εργασίας κάποιων να σώσει ζωές.

 

*Υποψήφια Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης του τμήματος ΔΕΣ, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

No Comments Yet

Comments are closed