Ο Γερμανός υφυπουργός εξωτερικών μιλά στο myportal.gr: «To Grexit ήταν και είναι παραφροσύνη!»

Συνέντευξη στον δημοσιογράφο Νίκο Οικονόμου

«Το Grexit ήταν και παραμένει μια παραφροσύνη. Ελπίζω ότι η πολιτική εξυπνάδα θα υπερισχύσει και στην νέα κυβέρνηση της Γερμανίας και ότι θα απομακρυνθεί πολύ γρήγορα από τέτοιες τρελές σκέψεις». Αυτό τονίζει μιλώντας στο myPortal ο απερχόμενος σοσιαλδημοκράτης υφυπουργός της Γερμανίας αρμόδιος για τα ευρωπαϊκά θέματα Μίκαελ Ροτ. Ο Φιλέλληνας Γερμανός πολιτικός, ο οποίος βρέθηκε αυτές τις ημέρες στη Θεσσαλονίκη για τελευταία φορά (είχαν προηγηθεί άλλες 13 επισκέψεις στην Ελλάδα!), τονίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει στο δρόμο των μεταρρυθμίσεων, ενώ δηλώνει ότι πρέπει όλοι να ενισχύσουν την Ευρώπη. «Μπορούμε να πετύχουμε μόνο αν μιλήσουμε με ενιαία φωνή» σημειώνει.

Είστε τέσσερα χρόνια υφυπουργός εξωτερικών της Γερμανίας. Με τι αισθήματα αποχωρείτε από τη θέση σας;

Είμαι φυσικά ελαφρώς στεναχωρημένος και μελαγχολικός, μια και η δουλειά μου εδώ όπως όλα δείχνουν φτάνει στο τέλος της. Αλλά έτσι είναι η δημοκρατία. Κάθε τέτοιο αξίωμα είναι χρονικά περιορισμένο και εγώ ως σοσιαλδημοκράτης θα πρέπει να αναγνωρίσω ότι η κρίση των ευρωπαϊκών αριστερών κομμάτων συμπαράσυρε μαζί της και τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία. Είχαμε στις τελευταίες εκλογές σημαντικές απώλειες και αυτό θα πρέπει να είναι σίγουρα ένα από τα μεγάλα καθήκοντα των προοδευτικών και αριστερών κομμάτων. Να αποδείξουν και να αναδείξουν μια δύναμη εντός της Ευρώπης που θα ενισχύει την αλληλεγγύη και την κοινωνική συνοχή. Γιατί αυτό θα κάνει και εμάς πάλι στο τέλος πιο δυνατούς.

Πώς βλέπετε την κατάσταση στην Ευρώπη σήμερα; Ποιες είναι κατά τη γνώμη σας οι νέες προκλήσεις;

Πετύχαμε πολλά, αλλά δεν έχουμε περάσει ακόμη το βουνό. Εχουμε σε πολλές χώρες της Ευρώπης να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της μεγάλης ανεργίας των νέων ανθρώπων, η κοινωνική κρίση είναι ακόμη παρούσα, επίσης έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια κρίση εμπιστοσύνης, ακόμη και αν όλο και περισσότεροι πολίτες βλέπουν την Ευρώπη ως ένα κομμάτι της λύσης και όχι του προβλήματος. Η συμβουλή μου λοιπόν προς όλους είναι να ενισχύσουμε την Ευρώπη, να την εκδημοκρατίσουμε ακόμη περισσότερο και να κρατήσουμε σφικτά και να χρησιμοποιήσουμε τις πολλές θετικές προτάσεις, όπως αυτές του νέου προέδρου της Γαλλίας. Η Ευρώπη μπορεί να πετύχει μόνο αν μιλήσει με μια ενιαία φωνή και αν κάνει περισσότερα πράγματα για την κοινωνική συνοχή και την εσωτερική αλληλεγγύη.

Την ίδια περίοδο αυξήθηκε κατακόρυφα και ο ευρωσκεπτικισμός. Θα έχει μόνιμα χαρακτηριστικά;

Κατ΄ αρχήν είναι απόλυτα δικαιολογημένο να ασκείται κριτική στην Ευρώπη, γιατί δεν πηγαίνουν όλα τόσο καλά. Πολλοί όμως δε γνωρίζουν πως πρέπει να κάνουν αυτήν την κριτική. Όταν είμαστε δυσαρεστημένοι με την εθνική πολιτική, τότε καταψηφίζουμε την παλιά κυβέρνηση και ψηφίζουμε μια καινούργια. Το πως μπορούμε όμως να εκφράσουμε τη δημοκρατική μας διαμαρτυρία για την Ευρώπη, αυτό είναι κάτι που δεν έχει γίνει σαφές σε πολλούς πολίτες. Παρόλα αυτά είμαι της άποψης ότι τα τελευταία χρόνια η διάθεση απέναντι στην Ευρώπη έχει γίνει πιο θετική. Σε αυτό συνεισέφεραν το 2016 δύο ιστορικές τομές, το Brexit και η εκλογή του Ντόλαντ Τραμπ. Και τα δύο γεγονότα -αν τα δει κανείς ανασκοπικά- έδειξαν ότι τα συνθήματα των εθνικιστών και των λαϊκιστών, αυτών που σκαλίζουν φοβίες αλλά δεν προτείνουν λύσεις, αυτών που αναδεικνύουν την περιθωριοποίηση και τον απομονωτισμό, οδηγούν στο τέλος τους ανθρώπους σε έναν λανθασμένο δρόμο. Και αυτή είναι η μεγάλη μου ελπίδα, ότι δηλαδή στο τέλος της ημέρας αυτά τα γεγονότα δείχνουν με σαφήνεια ότι η Ευρώπη παραμένει η δική μας ασφάλεια ζωής ακόμη και την περίοδο της κρίσης. Αλλά και ότι πρέπει να την κάνουμε καλύτερη.

Αυτές οι ευρωσκεπτικιστικές φωνές γίνονται όμως συνεχώς όλο και πιο ισχυρές.

Αυτό δεν είναι παντού το ίδιο. Πετύχαμε με πολύ μεγάλες προσπάθειες να μην εκλεγεί στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας μια ακραία-εθνικιστική υποψηφιότητα και στην Ολλανδία οι ακραίοι εθνικιστές να μην αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας. Όμως στο ίδιο διάστημα -και αυτό ως Γερμανό με ενεργοποιεί ιδιαίτερα- ένα ακραίο εθνικιστικό κόμμα έγινε τόσο ισχυρό που κατάφερε να εισέλθει στο γερμανικό κοινοβούλιο.

Πολλοί λένε ότι έτσι εισέρχεται η ευρωπαϊκή κανονικότητα και στη Γερμανία. Δεν συμφωνώ με αυτή τη θέση. Γιατί η Γερμανία με την ίδια της την ιστορία έδειξε που μπορούν να οδηγήσουν στο τέλος της ημέρας ο εθνικισμός και ο λαϊκισμός. Στον πόλεμο, την αδικία και τα πιο άσχημα εγκλήματα. Ετσι πρέπει να είμαστε απρόσβλητοι απέναντι στο δηλητήριο του εθνικισμού. Και στη Γερμανία πρέπει να κάνουμε σαφές ότι αυτά τα φαινόμενα, δηλαδή το να ανήκουν οι εθνικιστές και οι λαϊκιστές στο κοινοβούλιο, δεν είναι μια συνεχής κατάσταση. Πρέπει με την πολιτική μας να ξεπεράσουμε αυτή τη σημερινή κατάσταση και αυτό θα είναι το μεγάλο μας καθήκον για τα επόμενα χρόνια.

Κλείνοντας με τα εσωτερικά της Γερμανίας, να σας ρωτήσω και για τις διαπραγματεύσεις που γίνονται για τη νέα κυβέρνηση. Θα υπάρξει τελικά το σχήμα «Τζαμάικα»; Ποια είναι η πρόβλεψή σας;

Στο τέλος κατά πάσα πιθανότητα θα σχηματισθεί κυβέρνηση, ένα είδος κυβέρνησης που δεν έχει προϋπάρξει ποτέ στη Γερμανία. Τέσσερα κόμματα, που εν μέρει έχουν πολύ διαφορετικές θέσεις, πρέπει να συμφωνήσουν σε ένα κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα. Κατανοώ ότι εντός της Ευρώπης υπάρχουν ερωτήματα αλλά και ανησυχίες, που υπάρχουν και στην ίδια τη Γερμανία, γιατί δεν είχαμε μέχρι τώρα καμία τέτοιου είδους εμπειρία στην πολιτική και στα μοντέλα των συνεργασιών. Είχαμε τον μεγάλο συνασπισμό, τη συνεργασία σοσιαλδημοκρατών και φιλελεύθερων, άλλες συμμαχίες σε εθνικό επίπεδο, αλλά μια συνεργασία μεταξύ των συντηρητικών, των φιλελεύθερων και των Οικολόγων πράσινων δεν είχαμε ποτέ.

Να πάμε στα της Ελλάδας. Ερχόσασταν πολύ συχνά εδώ ως υφυπουργός.

Δέκα τέσσερεις φορές αν τις έχω μετρήσει σωστά…

Άλλαξε κάτι σε αυτή την περίοδο; Ήρθατε με κυβέρνηση, όπου η πλειοψηφία ήταν του συντηρητικού κόμματος και φεύγετε με μια αριστερή κυβέρνηση. Υπήρξε εξέλιξη;

Το χαμηλότερο σημείο της κρίσης έχει σίγουρα φτάσει. Και είμαστε πια σε ένα δρόμο της βελτίωσης, ακόμη και αν αυτό γίνεται με πολύ κοπιαστικό τρόπο.

Πότε ήταν το χειρότερο σημείο;

Δε θέλω να το οριοθετήσω σε κάποια συγκεκριμένη χρονιά. Πριν από κάποιο διάστημα τα οικονομικά στοιχεία και τα ποσοστά της ανεργίας ήταν χειρότερα από ό,τι σήμερα, ενώ είχαμε προβλήματα στην υλοποίηση των προγραμμάτων. Στο μεταξύ η Ελλάδα μπορεί να βγαίνει μόνη της στις αγορές και να δανείζεται. Ολα αυτά είναι τα πρώτα βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Όμως η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε έναν μακρύ δρόμο. Ταυτόχρονα έχω την αίσθηση ότι εντός της ΕΕ έχει ακουσθεί πολύ έντονα ότι μια πολιτική που βασίζεται αποκλειστικά στις μειώσεις, τις περικοπές των παροχών και την αύξηση της φορολογία δεν μπορεί να είναι ικανή για το μέλλον.

Όπως πάντα στην Ελλάδα χρειαζόμαστε περισσότερες επενδύσεις στην ανάπτυξη και την απασχόληση και μεταρρυθμίσεις για να εκσυγχρονίσουμε τη χώρα. Κυρίως χρειαζόμαστε μια θετική διάθεση ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνο ελκυστική για τους τουρίστες από όλη την Ευρώπη και τον κόσμο, αλλά για ανθρώπους που θέλουν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και να επενδύσουν.

Τον Αύγουστο του 2018 τελειώνει το τρίτο μνημόνιο. Τι θα γίνει μετά; Υπάρχει μια κουβέντα για τον αν θα καταφέρει η Ελλάδα, αλλά και για την ελάφρυνση του χρέους. Η άποψή σας;

Η ελάφρυνση του χρέους είναι σίγουρα κάτι που θα βοηθούσε, αλλά από μόνη της δε λύνει το πρόβλημα. Αυτό πρέπει να είναι σαφές. Θέλω να ελπίζω ότι η ελληνική κυβέρνηση θα συνεχίσει στο δρόμο των μεταρρυθμίσεων, γιατί ξέρουμε ότι χρειάζεται πολύς χρόνος για να γίνουν αυτές αντιληπτές. Στο τέλος της ημέρας εύχομαι φυσικά η Ελλάδα να τα καταφέρει χωρίς επιπλέον πρόγραμμα βοηθείας και αυτό θα ήταν ένας σαφές μήνυμα προς τις αγορές, αλλά και προς την Ευρώπη ότι η Ελλάδα, όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία βρίσκουν και πάλι την επαφή. Αυτό θα ήταν η μεγάλη μου επιθυμία Και αυτό θα βοηθούσε την Ελλάδα να απομακρυνθεί από τα αρνητικά πρωτοσέλιδα. Όπως πάντα βέβαια πρέπει να γίνουν πολλές αλλαγές, αλλά και οι άνθρωποι να νοιώσουν ότι αυτές οι αλλαγές φτάνουν σε αυτούς και ότι επιδρούν θετικά στη ζωή τους Νέα εργασία, νέα ελπίδα και όχι πια μόνοι κοινωνικές περικοπές.

Θα ακούσατε και εσείς ότι επανέρχεται το θέμα του Grexit, όπως τέθηκε τις τελευταίες ημέρες από την πλευρά των Γερμανών φιλελεύθερων, που διεκδικούν το υπουργείο Οικονομικών. Μήπως θα νοσταλγήσουμε τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε;

Το Grexit ήταν μια πολιτική παραφροσύνη και αυτό παραμένει και σήμερα. Ελπίζω ότι η πολιτική εξυπνάδα θα υπερισχύσει και στην νέα κυβέρνηση και ότι θα απομακρυνθεί πολύ γρήγορα από τέτοιες τρελές σκέψεις. Πριν από πολλά χρόνια αποφασίσαμε εναντίον αυτής της λύσης και οι καλοί λόγοι που τότε είχαμε για να μην ακολουθήσουμε αυτήν την παραφροσύνη ισχύουν για μένα και σήμερα.

Μια συμβολή προς τους Έλληνες ποια θα ήταν;

Νομίζω ότι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έλαβαν τα τελευταία χρόνια πολλές συμβουλές από τη μεριά της Γερμανίας. Θεωρώ πιο σημαντικό να συμφωνήσουν μεταξύ τους ποιο δρόμο πρέπει να ακολουθήσουν. Δε θα είναι ένας δρόμος χωρίς καυγάδες, γιατί στην πολιτική δεν υπάρχει μόνο το σωστό ή το λάθος, το μαύρο ή το άσπρο. Η δημοκρατία ζει κυρίως από τις αντιπαραθέσεις και τους καυγάδες και όχι από την αποτροπή και το μη ενδιαφέρον. Ενθαρρύνω λοιπόν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες και τους υπενθυμίζω ότι οι ρίζες της δημοκρατίας βρίσκονται εδώ.

No Comments Yet

Comments are closed