Κυριάκο, βιάσου για τον δήμο Θεσσαλονίκης!

Του δημοσιογράφου Νίκου Οικονόμου.

Οπου και αν βρεθώ αυτές τις ημέρες παντού συναντώ το ίδιο ερώτημα; Ποιος θα είναι επόμενος υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης; Η κοινή γνώμη φαίνεται  ότι έχει αρχίσει να προδικάζει ότι ο Γιάννης Μπουτάρης δε θα είναι ξανά υποψήφιος και αναζητά λύσεις. Ιδιαίτερα ο χώρος της ΝΔ.

Μερικές προσωπικές σκέψεις λοιπόν πριν αρχίζει το θέμα να κακοφορμίζει. Αλλά και μερικές χρήσιμες παρατηρήσεις από το πρόσφατο πολιτικό παρελθόν.  Η πρώτη αφορά στην εκτίμηση ότι η ΝΔ έχασε τη μάχη των δημοτικών εκλογών στη Θεσσαλονίκη τόσο το 2010 όσο και το 2014 και γιατί άργησε να βρει τον εκλεκτό της. Ιδιαίτερα το 2010, που η έκβαση των εκλογών ήταν οριακή η απόφαση του Αντώνη Σαμαρά να είναι υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης ο Κώστας Γκιουλέκας ήρθε αργά. Για την ακρίβεια στις 20 Ιουλίου του 2010, κάτι που έπαιξε ρόλο στην ήττα της ΝΔ τον επερχόμενο Οκτώβριο. Τα ίδια και το 2014, πάλι με τον Αντώνη Σαμαρά στο τιμόνι του κόμματος. Η απόφαση να είναι υποψήφιος ο Σταύρος Καλαφάτης  ανακοινώθηκε στις 13 Φεβρουαρίου και οι εκλογές διεξήχθησαν τον Μάιο του 2014. Και μπορεί ο Μπουτάρης να ήταν τότε στα επάνω του, αλλά όταν ως κόμμα ανακοινώνεις τον εκλεκτό σου μόλις τρεις μήνες πριν από τις εκλογές, τότε «ηθελέστα και παθέστα»… Δεν είμαι φυσικά της άποψης ότι αυτός ήταν ο μόνος λόγος που η ΝΔ δεν κέρδισε τον δήμο, αλλά έπαιξε ρόλο. Και μάλιστα σημαντικό.

Σήμερα η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει τέτοια περιθώρια. Και γιατί μια τρίτη συνεχόμενη ήττα στον δήμο Θεσσαλονίκης  θα ήταν ιδιαίτερα τραυματική, και γιατί οι εκλογές ακόμη απέχουν, αλλά και γιατί οι συνθήκες σήμερα είναι αρκετά ευνοϊκές για μια αλλαγή στο δήμο. Δεν είμαι από αυτούς (και στη ΝΔ είναι πολλοί)  που θεωρούν δεδομένη την απόφαση του σημερινού δήμαρχου να μην ξαναβάλει υποψηφιότητα ή που βλέπουν τον Μπουτάρη (αν τελικά κατέβει ξανά) ως έναν εύκολο αντίπαλο. Αλλά σίγουρα έχει υποστεί σημαντική και κρίσιμη φθορά και η ΝΔ έχει καλές προϋποθέσεις να κερδίσει το παιχνίδι.

Αρκεί βέβαια να αποφασίσει έγκαιρα και να πάρει γρήγορα τις αποφάσεις της. Θεωρώ μάλιστα ότι το τάιμινγκ είναι ίσως πιο σημαντικό και από το πρόσωπο. Ενας υποψήφιος που θα έχει μπροστά του 17 μήνες για να αναπτύξει τη στρατηγική του διαθέτει πολλά ατού. Εχει χρόνο να φτιάξει μια καλή ομάδα, να διορθώσει τα λάθη του και να ετοιμάσει ένα ελκυστικό και ρεαλιστικό πρόγραμμα για την πόλη. Παράλληλα μια έγκαιρη υποψηφιότητα δείχνει και την αποφασιστικότητα του πολιτικού χώρου αλλά και του υποψηφίου να επιβάλλουν αυτοί τους όρους του παιχνιδιού.

Γι’ αυτό Κυριάκο βιάσου….

No Comments Yet

Comments are closed