Η φράση «είμαστε μία οικογένεια» σε βοηθά πραγματικά να ηγηθείς αποτελεσματικά του προσωπικού σου ως εργοδότης;

Η φράση «είμαστε μία οικογένεια» σε βοηθά πραγματικά να ηγηθείς αποτελεσματικά του προσωπικού σου ως εργοδότης;

Δεν είναι λίγες οι φορές όπου σε συζητήσεις μου με εργοδότες μικρομεσαίων επιχειρήσεων, που αφορούν στο εργασιακό περιβάλλον που έχουν δημιουργήσει για το προσωπικό τους, έχω ακούσει τη φράση «Εδώ είμαστε μία οικογένεια» ως επιχείρημα για το πόσο οι ίδιοι νοιάζονται για τους εργαζόμενους, αλλά και για το πόσο τελικά αυτοί νοιώθουν χαρούμενοι και καλά που εργάζονται στη συγκεκριμένη επιχείρηση. Κάποιοι μάλιστα για να το αποδείξουν έμπρακτα, γυρίζουν με υπερηφάνεια σε κάποιον υπάλληλο που βρίσκεται εκεί κοντά και ρωτούν, αναζητώντας επιβεβαίωση: «Ε, δεν είμαστε μία οικογένεια εδώ;» Φυσικά και η απάντηση είναι θετική (τι θα μπορούσε άλλωστε να είναι), αφήνοντας ωστόσο να διαφανεί μέσα από ένα μειδίαμα ότι ο μόνος που μάλλον το πιστεύει αυτό είναι ο ίδιος ο εργοδότης.

Αν λοιπόν είσαι και εσύ ένας από τους εργοδότες, ο οποίος χρησιμοποιεί αυτή τη φράση με σκοπό να δημιουργήσεις έναν περιβάλλον υψηλής παρακίνησης και εργασιακής δέσμευσης για τους εργαζόμενους της επιχείρησής του, είναι ώρα να αναθεωρήσεις και να σταματήσεις να τη χρησιμοποιείς, λαμβάνοντας υπόψη τα παρακάτω σημεία:

• Ο όρος «οικογένεια» παραπέμπει σε μία σχέση, όπου ό,τι και να γίνει τα μέλη τους θα συνεχίσουν να συνυπάρχουν. Στις επιχειρήσεις όμως, έχουμε να κάνουμε με προσδοκίες, με στόχους και αποτελέσματα. Πόσο διατεθειμένος είσαι να κρατήσεις στην επιχείρησή σου έναν εργαζόμενο με του οποίου την απόδοση δεν είσαι ευχαριστημένος; Και πόσο τον βοηθάς να καταλάβει το ρόλο του και τις προσδοκίες που υπάρχουν από τον ίδιο ή να αναγνωρίζει τα όρια της συμπεριφοράς του εντός της επιχείρησης; Περιγράφοντας την κουλτούρα που θέλεις να επικρατεί στην επιχείρησή σου ως «οικογένεια», λοιπόν, αφήνεις περισσότερα «τυφλά σημεία» όσον αφορά σημαντικά στοιχεία που πρέπει να έχει ξεκαθαρίσει ένας εργαζόμενος στο μυαλό του, ώστε να μπορεί να αξιολογεί ανά πάσα στιγμή το πόσο καλά τα πάει ο ίδιος στην εργασία του, αλλά και το τί είναι επιτρεπτό να κάνει και τί όχι εντός της εργασίας του. Αυτό δημιουργεί μία αβεβαιότητα ή ανασφάλεια που πολλές φορές μπορεί να καταλήξει σε σύγκρουση λόγω διαφορετικών οπτικών γωνιών για το τί επιτρέπεται και το τί προσδοκείται από τα μέλη μίας «οικογένειας».

• Πόσο ανοιχτός είσαι στο να δεχτείς κριτική από κάποιο μέλος της «οικογένειας» ή να μπορεί να εκφράζει την άποψή του, όταν αυτή δεν είναι σύμφωνη με τη δική σου; Μέσα στην οικογένεια, ένα μέλος αυτής δεν αισθάνεται φόβο να εκφράσει την άποψή του, καθώς δεν μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με το να διακινδυνεύσει το μέλλον του στην επιχείρηση. Και φυσικά αυτό είναι το ιδανικό! Να μπορεί να υπάρχει ένας ανοιχτός και ειλικρινής διάλογος, όπου τα μέλη της οικογένειας μπορούν να εκφράσουν τις ιδέες τους, τις σκέψεις τους, τις αντιρρήσεις τους ή τις ανησυχίες τους. Είναι οι αντίθετες απόψεις που τελικά φέρνουν τη εξέλιξη και το διαφορετικό. Που φέρνουν τη διαφορετική οπτική γωνία και οδηγεί πολλές φορές στην καινοτομία. Στη δική σου «οικογένεια» πόσο άνετα νιώθεις με αυτό; Αν δεν νοιώθεις, έχεις κάνει το λάθος να έχεις υποσχεθεί μέσα από τη φράση «είμαστε μία οικογένεια» τη δυνατότητα της ελευθερίας της έκφρασης, με την οποία τελικά νιώθεις άβολα και δεν την επιτρέπεις. Αυτό, μπορεί να απογοητεύσει και να λειτουργήσει ως αντικίνητρο για τους εργαζόμενους, όταν διαπιστώσουν ότι τελικά αυτή η δυνατότητα της ελευθερίας να πουν τη γνώμη τους ήταν μόνο στα λόγια.

• Τέλος, πολλές φορές πίσω από το «είμαστε μία οικογένεια» κρύβεται η επιθυμία σου, οι εργαζόμενοι στην επιχείρησή σου να νιώσουν ότι είναι δική τους επιχείρηση, όσον αφορά στις ώρες που θα θέλουν να αφιερώσουν στην εργασία τους χωρίς να έχουν την επιθυμία να φύγουν στην ώρα τους ή άλλες τέτοιες θυσίες που καλείται ένας επιχειρηματίας να κάνει για να δει το δικό του επιχειρηματικό όραμα να γίνεται πραγματικότητα. Οι υπάλληλοί σου όμως δεν είναι συνέταιροί σου, γι’ αυτό μην έχεις παράλογες απαιτήσεις από αυτούς. Αν εσύ απαιτείς πλήρη αφοσίωση από αυτούς και να πονούν το «μαγαζί» σαν δικό τους, εσύ από πλευράς σου είσαι διατεθειμένος να τους συμπεριφέρεσαι ως συνεταίρους σου, όσον αφορά τις απολαβές από την επιχείρηση, για παράδειγμα; Μάλλον όχι.

Αντάλλαξε λοιπόν τη λέξη «οικογένεια» η οποία περισσότερο οδηγεί σε λανθασμένες προσδοκίες, αρνητικά συναισθήματα, παρεξηγείς και συγκρούσεις στο χώρο εργασίας, παρά συμβάλλει στη δημιουργία ενός θετικού εργασιακού περιβάλλοντος, με τη λέξη «ομάδα». Στην ομάδα, το κάθε μέλος έχεις το ρόλο του και η συμβολή του είναι σημαντική για την επίτευξη των εταιρικών στόχων. Αυτό βοηθά το κάθε μέλος να έχει μία ξεκάθαρη εικόνα για το τί πρέπει να κάνει και ταυτόχρονα να βρει το πώς θα πετύχει την εκπλήρωση του προσωπικού του επαγγελματικού οράματος μέσα από το ρόλο του στην ομάδα. Επίσης, η λέξη «ομάδα» εμπεριέχει μέσα αξίες όπως σεβασμός, συνεργασία, αλληλοϋποστήριξη, αλλά και όρια στη συμπεριφορά μας προς τους άλλους. Τέλος, βοηθά και εσένα να έχεις ρεαλιστικές και δίκαιες προσδοκίες από τους εργαζόμενους της επιχείρησής σου και να απαλλαγείς από το άγχος της στήριξης του «είμαστε μία οικογένεια» που πολλές φορές σε οδηγεί στο να αποφεύγεις να δίνεις feedback στο προσωπικό σου για βελτίωση στην απόδοσή τους, με αποτέλεσμα να φτάνεις στο τέλος στο σημείο να το κάνεις με μη αποτελεσματικό και κομψό τρόπο, οδηγούμενος από συναισθήματα αγανάκτησης που θα κρατάς μέσα σου για καιρό, αλλά και να μην στρουθοκαμηλίζεις νομίζοντας ότι πίσω από αυτή τη φράση μπορείς να κρύβεις τα «στραβά» σου στον τρόπο που ηγείσαι της ομάδας σου και πώς δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα για αυτά, ώστε να βελτιωθείς και εσύ ως ηγέτης.

Από την Βαλεντίνα Κόρδη – Mindset & High-Performance Coach

No Comments Yet

Comments are closed