Γεραπετρίτης: Ετσι θα φτάσουµε στη µείωση των πρωτογενών πλεονασµάτων

Το δεύτερο κύµα των κυβερνητικών πρωτοβουλιών περιγράφει στο «Εθνος της Κυριακής» ο Γιώργος Γεραπετρίτης, αποτιµώντας ταυτόχρονα τις νοµοθετικές παρεµβάσεις που ήδη εκδηλώθηκαν. Ο υπουργός Επικρατείας και στενός συνεργάτης του Κυριάκου Μητσοτάκη µιλά για το µοντέλο διακυβέρνησης που προωθείται, τις πολιτικές συνθέσεις που θα αναζητήσει η Ν∆ και υποστηρίζει ότι η παρέµβαση στην Επιτροπή Ανταγωνισµού έγινε για να αποκατασταθεί η ανεξαρτησία της Αρχής.

Κύριε υπουργέ, ξεκινήσατε µε ταχείς ρυθµούς το κυβερνητικό έργο. Κάποιοι υποστηρίζουν, ωστόσο, ότι ορισµένες φορές η ταχύτητα ταυτίζεται µε την προχειρότητα…

Για λόγους που ανάγονται στην πολιτική διαχείριση των πραγµάτων στην Ελλάδα, έχουµε ταυτίσει την ταχύτητα µε την προχειρότητα. Νοµίζω ότι στην περίπτωση της παρούσας διακυβέρνησης η καχυποψία αυτή θα πρέπει να έχει µετριαστεί. Υπήρξε µεγάλη αποτελεσµατικότητα, η οποία ήταν αποτέλεσµα της σοβαρής προεργασίας που είχε ήδη γίνει πριν από τις εκλογές. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο χρυσός κανόνας της δηµοκρατίας που επιβάλλει την εναλλαγή στην εξουσία: η αντιπολίτευση οφείλει να είναι απολύτως έτοιµη να καταστήσει το πολιτικό της πρόγραµµα κυβερνητικό έργο.

Ο πρωθυπουργός κατηγορείται για υπερσυγκέντρωση εξουσιών. Πώς αντιµετωπίζετε αυτή την κριτική;

Λόγω ιδιοσυγκρασίας, καµία κριτική δεν µε αφήνει ποτέ αδιάφορο. Αντιθέτως, θεωρώ τη δηµιουργική κριτική ως την πιο σηµαντική συνθήκη για να παραχθεί ωφέλιµο αποτέλεσµα. Στο πλαίσιο αυτό ακούω τις επιφυλάξεις της αντιπολίτευσης, έστω και αν δεν τις συµµερίζοµαι επί της αρχής. Και τούτο διότι µε τον νόµο για το επιτελικό κράτος αποκαθίσταται η συνταγµατική κατανοµή αρµοδιοτήτων, κατά τρόπο ώστε το Υπουργικό Συµβούλιο συλλογικά να καθορίζει τη γενική πολιτική της χώρας και ο πρωθυπουργός να συντονίζει και να κατευθύνει το έργο της κυβέρνησης. Εξάλλου, δεν υπάρχει καµία ώριµη δηµοκρατία προεδρευόµενου τύπου στην Ευρώπη ή στον κόσµο που να µην έχει συγκροτηµένη δοµή παρακολούθησης και ελέγχου του κυβερνητικού έργου κοντά στον πρωθυπουργό.

Ως αντιπολίτευση, η Ν∆ είχε καταγγείλει µπαράζ κατάθεσης άσχετων τροπολογιών. Τώρα εισπράττει την ίδια κριτική. Πρόκειται για αστοχία, συνειδητή επιλογή ή κάτι άλλο;

Τα πρώτα τρία νοµοσχέδια ήρθαν στη Βουλή και ψηφίστηκαν µέσα σε 15 ηµέρες από την παροχή ψήφου εµπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Και τα τρία αυτά νοµοσχέδια συνιστούσαν βασικές προγραµµατικές θέσεις της Νέας ∆ηµοκρατίας, οι οποίες εγκρίθηκαν από το εκλογικό σώµα στις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Στο µέτρο που τα τρία αυτά νοµοσχέδια ήρθαν µε τρόπο πυροσβεστικό για να αποκαταστήσουν θεσµούς που είχαν υποβαθµιστεί ή διαρραγεί, ήταν αναγκαίο να υπάρξουν και ορισµένες διατάξεις µε τη µορφή της τροπολογίας. Εντούτοις, να επισηµάνω ότι µόνο σε ένα από τα τρία νοµοσχέδια υπήρξε κατάθεση σηµαντικού αριθµού τροπολογιών. Βασική πολιτική της κυβέρνησης θα είναι, µε την επανέναρξη των εργασιών της Ολοµέλειας της Βουλής, η νοµοθετική της πρωτοβουλία να διέπεται απολύτως από τους κανόνες καλής νοµοθέτησης. Πρώτοι εµείς θα δώσουµε το καλό παράδειγµα.

Είναι ενθαρρυντικά τα µηνύµατα από Ευρωπαίους παράγοντες για τη µείωση των πρωτογενών πλεονασµάτων;

Η µείωση των συµφωνηµένων πρωτογενών πλεονασµάτων θα έρθει όταν πρώτα εµείς αποδείξουµε ότι αλλάζουµε το µείγµα της πολιτικής για να παραχθεί νέος πλούτος και να αυξηθεί σηµαντικά η ανάπτυξη. Αυτό θα συµβεί µε την απελευθέρωση του επενδυτικού δυναµικού, το οποίο παρέµενε στάσιµο επί µακρόν, µε τη συγκράτηση και τον εξορθολογισµό των δηµοσίων δαπανών και µε τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης µέσω της καταπολέµησης της φοροδιαφυγής, µε την επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών και των ελέγχων. Υπό τις συνθήκες αυτές, θεωρώ ότι το εθνικό αίτηµα για µείωση των πρωτογενών πλεονασµάτων θα ακουστεί θετικά από τους Ευρωπαίους εταίρους µας. Εύχοµαι και ελπίζω η δυναµική που δηµιούργησε ο πρώτος µήνας της νέας διακυβέρνησης να παραµείνει ενεργή και να έχει πολλαπλασιαστικό όφελος για την ελληνική κοινωνία, που έχει τόσο πληγεί την τελευταία δεκαετία.

Θα επιδιώξετε ευρύτερες συναινέσεις στην αλλαγή του εκλογικού νόµου; Για παράδειγµα, υπάρχει η «ενδιάµεση» πρόταση του Κινήµατος Αλλαγής…

Οι πολιτικές συνθέσεις είναι µέσα στο γονιδίωµα του πρωθυπουργού και θα αποτελέσουν διαρκή συνθήκη της παρούσας διακυβέρνησης. Από τη φύση του ο εκλογικός νόµος απαιτεί διαβούλευση και πνεύµα παραχωρήσεων, ώστε να εξυπηρετηθούν δύο φαινοµενικά αντιτιθέµενοι σκοποί δηµοσίου συµφέροντος, δηλαδή η κυβερνησιµότητα της χώρας και η ικανοποιητική αντιπροσώπευση του εκλογικού σώµατος. Είναι, συνεπώς, αυτονόητο ότι θα προσεγγίσουµε τον εκλογικό νόµο µε ιδιαίτερα διαβουλευτική διάθεση.

Ως προς τη στελέχωση των ανεξάρτητων Αρχών, είναι πολιτικά ορθή η αποποµπή προσώπων µε αναδροµική νοµοθετική ρύθµιση; ∆εν ανοίγει τον δρόµο για ανάλογες πρακτικές στο µέλλον από άλλα κόµµατα;

Η διάταξη που αφορούσε τα κωλύµατα συµµετοχής στην Επιτροπή Ανταγωνισµού δεν είχε αναδροµικό χαρακτήρα, αλλά µόνο κατελάµβανε και τη σηµερινή ηγεσία της. Σκοπός δεν ήταν σε καµία περίπτωση η πολιτική παρέµβαση στην Επιτροπή, αλλά, αντιθέτως, η αποκατάσταση της αµεροληψίας και της ανεξαρτησίας της Αρχής, η οποία είχε τρωθεί µε τον διορισµό της κυρίας Θάνου. Αυτό, άλλωστε, θα αποδειχθεί στην πράξη και µε τις επιλογές προσώπων για τη στελέχωσή της, που θα είναι τεχνοκράτες υψηλού κύρους και θα διασφαλίζουν τη λειτουργία της αγοράς µε τρόπο ωφέλιµο για τους καταναλωτές, ώστε να αρθούν οι υφιστάµενες στρεβλώσεις.

Πώς απαντάτε στο επιχείρηµα ότι µε τη διευκόλυνση της ψήφου των οµογενών ενδέχεται να ρυθµίζουν τις τύχες της χώρας ψηφοφόροι που έχουν εδώ και χρόνια αποκοπεί από την ελληνική πραγµατικότητα;

Η ερώτησή σας θα είχε νόηµα 10 χρόνια πριν, δεδοµένου ότι τότε είχε µεσολαβήσει µεγάλο χρονικό διάστηµα από το τελευταίο κύµα εξωτερικής µετανάστευσης από τη χώρα. Εντούτοις, µε την προϊούσα δηµοσιονοµική κρίση υπήρξε ένας πολύ µεγάλος αριθµός ανθρώπων µε υψηλά προσόντα οι οποίοι άφησαν τη χώρα στην πιο δηµιουργική φάση της ζωής τους, προς αναζήτηση καλύτερης επαγγελµατικής τύχης. Οι άνθρωποι αυτοί ουδέποτε απώλεσαν τους δεσµούς µε τη χώρα και έχουν βαθιά επιθυµία να επιστρέψουν και να βοηθήσουν στην ανάκαµψή της. Υπό την έννοια αυτή, αποτελούν ένα αναπόσπαστο και δυναµικό κοµµάτι της ελληνικής κοινωνίας, µε εύλογο ενδιαφέρον για τα πολιτικά µας πράγµατα.

Είναι εφικτός ο στόχος να δουν οι Ελληνες πολίτες µια θετική αλλαγή στη ζωή τους µέχρι το τέλος του χρόνου; Και ποιος είναι αυτός;

Από όλα τα θετικά δηµοσιονοµικά µηνύµατα και τις σηµαντικές θεσµικές παρεµβάσεις του τελευταίου µήνα, συγκρατώ ως πιο ενθαρρυντικό στοιχείο την αλµατώδη αύξηση του ποσοστού θετικής γνώµης των Ελλήνων πολιτών στον δείκτη αισιοδοξίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που φτάνει τα προ κρίσεως επίπεδα. Και, µάλιστα, σε µία περίοδο κατά την οποία σε όλη την Ευρώπη υφίσταται γενική απαισιοδοξία για το µέλλον. ∆ιατηρώ και εγώ µια συγκρατηµένη αισιοδοξία ότι πολύ σύντοµα οι Ελληνες πολίτες θα δουν σηµαντική διαφορά όχι µόνο στο πορτοφόλι τους -από τις µειώσεις των φορολογικών και ασφαλιστικών συντελεστών- και στη βελτιστοποίηση των συνθηκών και της ποιότητας εργασίας, αλλά και στη µείωση της γραφειοκρατίας του ∆ηµοσίου.

Πηγή: ethnos.gr

No Comments Yet

Comments are closed