Είναι η επιστροφή επιλογή για το Δήμο Θεσσαλονίκης;

Ο Νίκος Ταχιάος, ο υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας και όπως φαίνεται ο πρώτος στην κούρσα των μέχρι τώρα δημοσκοπήσεων, μιλώντας στην πρώτη μεγάλη εκδήλωση της παράταξής του είπε ότι η Θεσσαλονίκη θα πρέπει να… επιστρέψει. Αν και αυτό που είπε πέρασε κάπως στα ψιλά, των πολλών είναι αλήθεια, ρεπορτάζ και παραπολιτικών σχολίων που γράφτηκαν για αυτή την εκδήλωση, η φράση λειτούργησε κάπως συνθηματικά για το ακροατήριο του κ. Ταχιάου. Με το που αναφέρθηκε στην… επιστροφή, ο κόσμος ξέσπασε σε ένα έντονο χειροκρότημα και οι απλοί (οι… ανώνυμοι που λέμε) υποστηρικτές του αλλά κυρίως αυτοί που στον ένα ή τον άλλο βαθμό είχαν μία εμπλοκή με το καθεστώς της 25ετίας στο δήμο Θεσσαλονίκης από το 1985 έως και το 2010.

Είναι νομίζω αξιοσημείωτη η ειλικρίνεια του κ. Ταχιάου. Λέει έξω από τα δόντια ό,τι ακριβώς θέλει. Η Θεσσαλονίκη να… επιστρέψει. Και από την άλλη είναι πολύ λογική και αναμενόμενη η επιθυμία – όσων στον έναν ή στον άλλο βαθμό είχαν μία εμπλοκή με το καθεστώς της 25ετίας –  τα πράγματα να… επιστρέψουν εκεί που έμειναν το 2010. Από εκεί και πέρα όμως τι μπορεί να συμβαίνει και ο κ. Ταχιάος να είναι πρώτος στην κούρσα των μέχρι τώρα δημοσκοπήσεων για το δήμο Θεσσαλονίκης; Είναι τόσο έντονη η επιθυμία μίας, κάποιας, πλειοψηφίας η Θεσσαλονίκη να… επιστρέψει στο 2009 ή και το 1999; Σημειωτέον ο ίδιος ο κ. Ταχιάος έχει πει πως δεν θα ψήφιζε για δήμαρχο τον Βασίλη Παπαγεωργόπουλου αν δεν ήταν και αυτός υποψήφιος με την παράταξη Παπαγεωργόπουλου.

Αλλά, ας το πάμε λίγο παραπέρα, πού ακριβώς να… επιστρέψει η Θεσσαλονίκη; Μήπως κάπου στο 2013 όταν είχε χαντακωθεί το έργο του Μετρό και βρέθηκε το περίφημο «ή μετρό ή αρχαία» ώστε το σπουδαίο αρχαιολογικό εύρημα στη Βενιζέλου να καλύψει τα σοβαρά, υπαρξιακά, προβλήματα της κατασκευαστικής κοινοπραξίας αλλά και την αδυναμία της τότε κυβέρνησης να διαχειριστεί και να λύσει το πρόβλημα με τις παράλογες απαιτήσεις των καλομαθημένων εργολάβων; Η Θεσσαλονίκη από τότε προχώρησε. Επέλεξε να προχωρήσει και με μετρό και με αρχαία. Και το έργο προχωράει και όταν ολοκληρωθεί ο σταθμός της Βενιζέλου θα είναι ένα σημείο αναφοράς για όλη την πόλη και για όλους που θα την επισκέπτονται. Πού λοιπόν να… επιστρέψουμε;

Αλλά θα αδικούσα τον κ. Ταχιάο αν υποστήριζα ότι αυτός αποκλειστικά δουλεύει για αυτή την… επιστροφή. Η παρουσία του Σπύρου Βούγια σε αυτή την εκλογή κούρσα είναι ένα πραγματικό ταξίδι πίσω στο χρόνο. Στην πρώτη, μεγαλούτσικη, εκδήλωση του συνδυασμού του παρουσίασε μία μελέτη του 2000 (μπορεί να πέφτω έξω κανένα χρόνο) για την πεζοδρόμηση της Νίκης (σε συνδυασμό με την κατασκευή της περίφημης «υποθαλλάσιας», ένα έργο που έχει ακυρωθεί εδώ και χρόνια) και την κυκλοφορία των λεωφορείων του ΟΑΣΘ ανάποδα στην Τσιμισκή και στην Όλγας.  Εργάτης της… επιστροφής αποδείχτηκε και ο Κωνσταντίνος Ζέρβας που δημόσια εκδηλώνει αισθήματα συμπόνιας προς τα αυτοκίνητα που… ορφάνεψαν μετά το κλείσιμο του παρκινγκ στην – όχι ακόμα – πλατεία Ελευθερίας. Για να απαντήσω λοιπόν και στην ερώτηση, ναι η επιστροφή μπορεί να είναι επιλογή. Και 4 χαμένα χρόνια για τη Θεσσαλονίκη. Γιατί όμως;

No Comments Yet

Comments are closed