Είναι αυτό νέο Μνημόνιο;

Για την Ελλάδα, πράγματι υπάρχει ακόμη η ενισχυμένη εποπτεία και θα είναι προφανώς ένας παράγοντας που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, αλλά θα ληφθεί υπόψη πρώτα και κύρια από τις ελληνικές Αρχές στον καταρτισμό των σχεδίων ανάκαμψης και ανθεκτικότητας”. Αυτή είναι η επίμαχη αναφορά του αντιπροέδρου της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόφσκις που προκάλεσε πολιτική αντιπαράθεση στο εσωτερικό της χώρας αφού κόμματα της αντιπολίτευσης την “σήκωσαν”.

Κάποιοι είδαν την δήλωση αυτή, εργαλειοποιώντας την αντιπολιτευτικά στην μικρή εικόνα του εσωτερικού πεδίου πολιτικής αντιπαράθεσης, ως ευκαιρία να πλήξουν την κυβέρνηση, με μια στρατηγική που δείχνει να στηρίζεται στην αποτυχία της. Άλλοι έπεσαν απο τα σύννεφα ακούγoντας τον κορυφαίο ευρωπαϊο αξιωματούχο να περιγράφει το πλαίσιο σχεδιασμού του εθνικού προγράμματος ανάκαμψης με τους πόρους των 32 δισ. Ευρώ.

Δεν ισχύει ότι η Ελλάδα βρίσκεται, μετά την ολοκλήρωση του 3ου Μνημονίου τον Αύγουστο του 2018, σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας. Δεν ισχύει ότι αυτό το καθεστώς επηρεάζει την κατάρτιση του προϋπολογισμού και τις οικονομικές πολιτικές; Δεν ισχύει ότι όλοι οι προϋπολογισμοί και η εκτέλεσή τους για τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης ελέγχονται και παρακολουθούνται και εφαρμόζονται δημοσιονομικά μέτρα σε περίπτωση που υπερβούν τους ευρωπαϊκούς στόχους; Δεν ισχύει ότι η πορεία άντλησης και αξιοποίησης όλων των ευρωπαϊκών πόρων απο τα κράτη-μέλη ελέγχεται με ποικίλους τρόπους και διαδικασίες από την Ε.Ε.; Προφανώς κανείς δεν θέλει μια νέα δεκαετία του ‘80 με τα προγράμματα στήριξης να γίνονται βίλες και πολυτελή αυτοκίνητα.

Ναι, τα προγράμματα που θα καταρτίσουν οι εθνικές κυβερνήσεις θα εξεταστούν από την Ε.Ε. Ναι, η Ελλάδα που βαδίζει στα πρώτα μεταμνημονιακά στάδια έχει πιο σφικτά πλαίσια στις κινήσεις της που αφορούν τα δημοσιονομικά, σε έναν βαθμό και τα αναπτυξιακά. Όσο όμως και κάποιοι λαϊκιστικά να επενδύουν πολιτικά σε ένα νέο Μνημόνιο, αυτό δεν είναι.

 

 

 

No Comments Yet

Comments are closed