Brain Drain και Φορολογικό Νομοσχέδιο

Πανοζάχος Δημήτρης

του Δημήτρη Πανοζάχου

Φοροτεχνικός Σύμβουλος - Οικονομολόγος

Είναι πλέον κοινά αποδεκτό ότι στην Ελλάδα η διαρροή επιστημονικού δυναμικού, το λεγόμενο brain drain, αποτελεί κύριο κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα. Πέρα από τις σοβαρές κοινωνικές προεκτάσεις, το brain drain αποτελεί σημαντικότατη οικονομική πληγή διότι: α) αποχωρούν από τη χώρα τα «μυαλά» που θα μπορούσαν να συμμετέχουν ενεργά στην αναδιάταξη της παραγωγικής δομής της χώρας, β) το κόστος επιμόρφωσής τους επιβάρυνε την ελληνική οικονομία, αλλά η κεφαλαιοποίηση της επιμόρφωσης αυτής γίνεται στις χώρες που οι νέοι μας εργάζονται. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, σε ένα ακόμα φορολογικό νομοσχέδιο, δεν προχωρήσαμε σε φορολογικά κίνητρα για την επιστροφή των νέων μας και την πρόσληψή τους από ελληνικές επιχειρήσεις. Προχωρήσαμε, όμως, στη νομοθέτηση διάταξης, με την οποία επιδιώκουμε «οι πολύ πλούσιοι του κόσμου» να προτιμήσουν τη χώρα μας ως μόνιμη κατοικία τους, ελπίζοντας ότι έτσι θα αποκομίσουμε φορολογικά έσοδα από αυτούς. Ξεχνάμε, βέβαια, ότι οι άνθρωποι του επιχειρείν χαρακτηρίζουν την Ελλάδα «γραφειοκρατική κόλαση».

Δυστυχώς δεν σκεφτόμαστε ότι τα φορολογικά κίνητρα μπορούν να αποτελέσουν κύριο εργαλείο αντιστροφής του brain drain ώστε να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, αλλά και το ασφαλιστικό μας σύστημα με την ενσωμάτωση των νέων μας στην ενεργό παραγωγή της Ελλάδας.

Προτάξαμε μέτρα φορολογικής ενίσχυσης των επιχειρήσεων για τη χρήση αυτοκινήτων τελευταίας αντιρρυπαντικής τεχνολογίας, αλλά δεν εξετάσαμε μέτρα φορολογικών μειώσεων στις επιχειρήσεις που θα προσλάβουν νέους επιστήμονες οι οποίοι θα επιστρέψουν στην Ελλάδα.

Με το φορολογικό νομοσχέδιο που οδεύει προς ψήφιση μπορεί να μειώνεται η άμεση φορολογία των Ελλήνων, αλλά γιατί να μην ενισχυθεί ταυτόχρονα και η παραγωγική διαδικασία με την νομοθέτηση κινήτρων όπως η πρόσληψη –νεαρών Ελλήνων- στελεχών που θα επιστρέψουν στην Ελλάδα;

Ενώ συνεχώς μιλούμε για ανάπτυξη και καινοτομία, παραβλέπουμε ότι αυτά δημιουργούνται από «ευφυείς ανθρώπους», ξεχνάμε τους «δικούς μας» που αφήσαμε και έφυγαν, και την «ώρα της πράξης» δεν λαμβάνουμε κανένα μέτρο για να τους προσελκύσουμε να επιστρέψουν. Είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι θα προσελκύσουμε επενδύσεις, όταν δεν μπορούμε να προσελκύσουμε τους νέους μας που έφυγαν; Αποτελεί ουτοπία να ελπίζουμε σε ξένες επενδύσεις, χωρίς το κατάλληλο προσωπικό.

Θα έπρεπε να προταχθεί η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των μισθωτών, η οποία θα βοηθούσε όλες τις επιχειρήσεις να επανακάμψουν, ακόμη και τις ζημιογόνες, σε αντίθεση με την μείωση της άμεσης φορολογίας που βοηθά μόνο τις κερδοφόρες επιχειρήσεις. Σε συνδυασμό με την εξαίρεση των επιχειρήσεων από τη μείωση του ΕΝΦΙΑ, καθώς και τη μη νομοθέτηση κινήτρων επιστροφής της νέας γενιάς μεταναστών, το συμπέρασμα είναι ότι δεν έχουμε κατανοήσει ότι από την οικονομία μας λείπει ο στυλοβάτης, που είναι η παραγωγή.

Η φορολογική πολιτική πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στους κοινωνικούς όρους της χώρας μας. Όταν στη βασική φορολογική μεταρρύθμισή της η νέα κυβέρνηση αφήνει έξω το κύριο κοινωνικοοικονομικό πρόβλημα, το brain drain, τότε χάνεται μια ακόμη σημαντική ευκαιρία.

No Comments Yet

Comments are closed