ΑΡΘΡΟ: 12ο Δημοτικό Σχολείο – Η ασφάλεια ειναι το ύψιστο κριτήριο

Κωνσταντινίδης Σταύρος

του Σταύρου Κωνσταντινίδη

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ, ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΟΣ

Το 12ο δημοτικό ειναι ενα λυόμενο σχολείο 40 ετών. Πολλοί δίκαιοι κοινωνικοί  αγώνες γίνονται συνήθως ως διαμαρτυρία για μείζονα ζητήματα ασφαλείας. Και δικαίως. Προβλήματα ασφαλείας κτιρίων, δρομων, διασταυρωσεων, δημόσιας υγείας κτλ. Στην περίπτωση του 12ου δημοτικού σχολείου, εμφανίζεται το αντίστροφο παράδοξο κάποιοι γονείς και η αντιπολίτευση της διοίκησης του Δημου Θεσσαλονίκης, να επιμένουν πεισματικά να παραβλεφτούν οριστικές αυτοψίες και πραγματογωμοσύνες των αρμόδιων  τεχνικών υπηρεσιών για την επικινδυνότητα του σχολείου, το οποίο παρεμπιπτόντως τοποθετήθηκε προσωρινά ως ανάγκη της εποχής του μετά τον σεισμό του 78!!! . Επισημαίνω και ως Πολιτικός Μηχανικός πως το κριτήριο ασφαλείας ενός κτιρίου δεν ειναι αν στέκεται ακόμη όρθιο, ή αν μπορεί για λίγο ακόμη, αλλά πως θα αντιμετωπίσει ενα έκτακτο γεγονός, ενα φυσικό φαινομενο, απο εναν σεισμό, μέχρι μία ακραία ανεμοθύελλα, απο μία πυρκαγιά έως μία βαριά χιονόπτωση στην στέγη του. Αυτή η φιλοσοφία της έκτακτης αντιμετώπισης και  διαχείρισης διέπει ολους τους κανονισμούς και την οικοδομική νομοθεσία, σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτά ειναι σε γνώση του Δημου Θεσσαλονίκης, που πράττει σωστά με την απόφαση  μετεγκατάστασης του σχολείου. Αν εφαρμοστούν αυτή τη στιγμή τα αντισεισμικά κριτήρια της ισχύουσας νομοθεσίας σε αυτό το κτίριο, θα περνούσε τις εξετάσεις; Οχι ειναι η απάντηση. Η σχολική χρήση του κτιρίου καθιστά πολλαπλασίως πιο ευαίσθητο το ζήτημα και απαιτεί υψηλή ευθυνη, πολύ προσοχή και μεγάλη φρόνηση . Ως προς την καθημερινή λειτουργικότητα, τις συνθήκες πολιτισμού, και το σύγχρονο σχολικό περιβάλλον δεν χρειάζεται πρόσθετος σχολιασμός, καθώς η » κλινική» εικόνα του σχολειου και οι σχετικές φωτογραφίες είναι αδιάψευστα τεκμήρια, ακαταλληλότητας . Την νοσταλγική συναισθηματική παράμετρο, όλοι μπορούν να την συμμεριστούν, αλλά με την ασφάλεια δεν μπορούν να γίνονται παιχνίδια. Η ασφάλεια εξασφαλίζεται με πρόληψη και προνόηση. Στο τέλος ειναι πάντα αργά..

No Comments Yet

Comments are closed